Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΚΤΕΡ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ...ΥΠΟΥΡΓΟΣ !...

Φωτοσύνθεση "Λογοπλοκιών" /29-1-2009...
Αυτή η ιστορία με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που έκρινε παράνομες τις ενισχύσεις, οι οποίες δόθηκαν στους αγρότες το 2008-2009 και ζητά τώρα την επιστροφή 387 εκατομμυρίων, θα ήταν χρήσιμο να εκδοθεί σε βιβλίο και να μοιραστεί στους 300 της Βουλής.

Ως πρόλογο 'Η εισαγωγικό να έχει το «πάθημα» γνωστού και ευπατρίδη κατά τα άλλα πολιτικού, ως κύριο θέμα τον λαϊκισμό και επίλογο, κάτι σαν ηθικό δίδαγμα, αυτή ακριβώς την απόφαση του Δικαστηρίου.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν οι αγρότες συνδικαλιστές οργάνωναν τα γνωστά μεγάλα συλλαλητήρια και έστηναν τα μπλόκα στις οδικές αρτηρίες ανά την Ελλάδα. Κορυφαίο στέλεχος της τότε αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, πρωτοστατούσε στις κινητοποιήσεις αυτές και οδηγούσε το τρακτέρ στην κορυφή της πομπής που κατευθυνόταν προς την Εθνική Οδό. Καμαρωτός, καβάλα στο τρακτέρ, απαθανατίστηκε από φωτορεπόρτερ και κάμεραμαν.

Το σύνθημα όλων ήταν όντως ευρηματικό και είχε υιοθετηθεί πλήρως από την τότε αντιπολίτευση. «Ολα τα κιλά, όλα τα λεφτά», φώναζαν όλοι και μαζί οι βουλευτές.

Φωτοσύνθεση της 12-3-2009
Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα. Η Νέα Δημοκρατία δεν άργησε να έρθει στην εξουσία και ο ευπατρίδης πολιτικός, ο «οδηγός» του πρώτου τρακτέρ στις πορείες διαμαρτυρίας κατά της προηγούμενης κυβέρνησης, ορίζεται ως ειδικός στο χαρτοφυλάκιο Γεωργίας.
 
Σε λίγα χρόνια, όμως, τα συλλαλητήρια των αγροτών υποβοηθούμενα από τη νέα αντιπολίτευση κατά της νέας κυβέρνησης φουντώνουν πάλι και ο νέος υπουργός μάταια προσπαθεί να καθησυχάσει τους αγρότες και να λύσει τα μπλόκα.

Η χώρα αποκόπτεται, η οικονομία στενάζει και η αγορά δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί. «Ολα τα κιλά, όλα τα λεφτά» λοιπόν και πάλι ο υπουργός. Μοιράζει περίπου 500 εκατ. ευρώ στους αγρότες ως έκτακτο βοήθημα που το βαφτίζει αποζημιώσεις για τις καταστροφές από δήθεν χαλαζοπτώσεις, πλημμύρες, παγετούς, θεομηνίες και σαν Μεγαλέξανδρος λύνει τον γόρδιο δεσμό.

Αλλά φευ. Μετά από έξι χρόνια η χώρα καταδικάζεται για παράνομες επιδοτήσεις !

Το σκεπτικό του Ευρωδικαστηρίου είναι κόλαφος. Ένα μάθημα-ράπισμα για τον λαϊκισμό. Η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση τώρα πληρώνει όσα έπραξε ως αντιπολίτευση. Όπως, βέβαια, πλήρωσε και το ΠΑΣΟΚ που ως αντιπολίτευση, αλλά και ως κυβέρνηση, μοίραζε διορισμούς στο Δημόσιο και επιδοτήσεις στους αγρότες και μικρομεσαίους. Είναι η μοίρα των λαϊκιστών ανά τον κόσμο να αποκαλύπτονται και να εκτίθενται.

Δυστυχώς, όμως, στο τέλος, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, ο λογαριασμός έρχεται στον φορολογούμενο. ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ των λαϊκιστών αναλαμβάνει μια άλλη αντιπολίτευση μέχρις ότου και αυτή γίνει... κυβέρνηση. >>>Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο...
 

Ο, ΠΑΝΤΑ ΜΙΚΡΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ, Ο ΣΗΜΙΤΑΚΟΣ !...


Επιμένοντας στην τακτική της άκρατης ευλογίας του εαυτούλη του και στο ζενίθ της εμμονικής και πικρόχολης κριτικής του, ο Κ. Σημίτης με άρθρο του στην «Καθημερινή», αφ΄ ενός παρουσιάζει τον εαυτό του πλήρως ανεύθυνο για τις εξελίξεις στη χώρα και εκθειάζει, στο έπακρο, την πολιτική του, και, αφ΄ ετέρου, εξισώνει τον Καραμανλή με τον Παπανδρέου, σ΄ ό,τι αφορά τις ευθύνες για την έλευση των Μνημονίων !
 
Ναι, καλά διαβάσατε, κατά τον πρώην πρωθυπουργό, η κρίση ήλθε λόγω των πολιτικών που ασκήθηκαν μετά το 2004, (μετά, δηλαδή, τη δική του πρωθυπουργία…), και ευθύνες γι αυτό δεν έχει, μόνο, η Ν.Δ. κι ο Καραμανλής, αλλά και το ...ΠΑΣΟΚ κι ο Γ. Παπανδρέου !
 
Έτσι, λοιπόν, κατά τον Σημιτάκο, στην έλευση της κρίσης «…καθοριστικά συνέβαλε και η αμεριμνησία του ΠΑΣΟΚ από το 2007 και μετά. Αγνόησε σκόπιμα την οικονομική πραγματικότητα. Οταν ανέλαβε την κυβέρνηση το 2009 απροετοίμαστο, αναποφάσιστο και αλαζονικό, επέτεινε τον εκτροχιασμό…».
 
Επίσης, στην αναφορά του στο λαϊκισμό των κομμάτων, αφού αναφέρει πως η Ν.Δ. «…διόρισε χιλιάδες υπαλλήλους, κατήργησε φόρους, έδωσε παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις και πολλά άλλα και αποτέλεσμα ήταν η κρίση…», προσθέτει και το καταπληκτικό «…ο Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωσε πριν από τις εκλογές του 2009 ότι λεφτά υπάρχουν. Καθυστέρησε να πάρει μέτρα και αποτέλεσμα ήταν η επέμβαση της Ευρωζώνης…».
 
Ο άνθρωπος δεν παίζεται, παραμένει ίδιος κι απαράλλακτος, ο λίγος, ο εμπαθής, ο μνησίκακος, ο πάντα μικρός, σε όλα, του, ο Σημιτάκος !...

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ !...

 
Ο θρήνος, αυτός ο καταραμένος, ζει και βασιλεύει στη Γάζα χρόνια τώρα. Κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να τον εξαφανίσει. Οι Ισραηλινοί τον τροφοδοτούν, τον γιγαντώνουν. Και οι Παλαιστίνιοι κι εκείνοι τον συντηρούν, κακά τα ψέμματα. Όχι όλοι. Γιατί οι πολλοί, είναι απλά θύματα.

Ο θρήνος δεν έφυγε ποτέ από την Παλαιστίνη. Ακόμη κι όταν εκείνη έπαψε να υπάρχει και μετονομάστηκε σε "Παλαιστινιακά Εδάφη", αυτός ήταν εκεί. Ακοίμητος φρουρός. Τις τελευταίες μέρες, έχει πάλι "μεγαλώσει". Ιδίως από χθες το απόγευμα όταν οι Ισραηλινοί στόχευσαν με οβίδες μια παραλία και σκότωσαν εν ψυχρώ τέσσερα ανήλικα αγόρια.
 
Οι εικόνες των συγγενών τους, των μανάδων, των πατεράδων, των αδερφών τους να πενθούν το χαμό τους συγκινούν, συγκλονίζουν, συγκινούν, θυμώνουν. Ανάλογα πως θα το δει ο καθένας.
 
Η πικρή αλήθεια όμως είναι πως ο θρήνος τους, δεν μας αγγίζει ουσιαστικά. Γιατί ζούμε στην ασφάλεια. Χωρίς σειρήνες, χωρίς οβίδες. Θα μας απασχολήσουν σήμερα, αύριο, μεθαύριο θα γυρίσουμε πλευρό. Εκείνοι θα συνεχίσουν να ζουν μαζί του. Έχει γίνει "φίλος" τους πια.
 
Ο θρήνος, φυσικά, δεν είναι μόνο Παλαιστίνιος. Έχει "αδέρφια" σε όλη τη Γη. Υπάρχει και στο Ισραήλ. Και στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και στο Ιράν και στην Ινδία και στη Μαλαισία και παντού. Παντού. Αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο. Υπάρχει όμως. Και θα υπάρχει όσο η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει πάνω από συμφέροντα και εξουσία.
 

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΥΡΙΕ ΣΑΜΑΡΑ !...

 
 
«Χθες, για ακόμη μία φορά, η Κυβερνητική Εκπρόσωπος, Σοφία Βούλτεψη, αναφέρθηκε στα στατιστικά στοιχεία του 2009, με το βλέμμα στραμμένο στο ανέξοδο αντιπολιτευτικό παρελθόν της και παριστάνοντας ότι, δεν γνωρίζει τι έχει συμβεί στη χώρα στο διάστημα που μεσολάβησε.
Όμως, τα ερωτήματα που ακολουθούν αναδεικνύονται αβίαστα, και απαιτούν άμεσα απαντήσεις και μάλιστα, χωρίς υπεκφυγές.

Πρώτον. Η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός, συμφωνούν με τις δηλώσεις της κας Σοφίας Βούλτεψη;
Δεύτερον. Αν τις υιοθετούν, γιατί σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ο νυν Πρωθυπουργός και ο τότε Πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, ψήφισαν τον Προϋπολογισμό του 2013, ο οποίος σύμφωνα με τη ίδια την εισηγητική του έκθεση στηρίζεται στα στοιχεία που όλοι αποδέχονται ως τα μόνα αληθή και επικύρωσε έναν ολόκληρο χρόνο αργότερα, στα τέλη του 2010, η Eurostat – για πρώτη φορά χωρίς αστερίσκους;

Τρίτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν ζήτησαν χθες, όχι σήμερα, ούτε αύριο, αναθεώρηση των στοιχείων της οικονομίας;
Πως είναι δυνατόν τρεις Πρωθυπουργοί στη σειρά – Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμος, Α. Σαμαράς -, αλλεπάλληλα υπουργικά συμβούλια και το σύνολο των υπουργών αυτών των κυβερνήσεων, επτά υπουργοί και αναπληρωτές υπουργοί οικονομικών από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι σήμερα, να συμφώνησαν να πάρουν δύσκολα μέτρα για να μειώσουν το έλλειμμα βάση των στοιχείων που κατέγραψε η ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή και η Eurostat. Δηλαδή, πως αποδέχτηκαν την ορθότητα των στοιχείων από τους δύο αυτούς φορείς, ενώ θα μπορούσαν με μια απλή αναθεώρηση αυτών των στοιχείων να μετριάσουν – τουλάχιστον – τα επώδυνα για τον Ελληνικό λαό μέτρα;

Τέταρτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν απαίτησαν από τους εταίρους μας, χθες, όχι σήμερα, ούτε αύριο, επαναδιαπραγμάτευση των όρων του προγράμματος προσαρμογής; Θα ήταν κάτι που θα χαροποιούσε ιδιαίτερα τους εταίρους μας διότι πολύ απλά θα σήμαινε ότι, η Ελλάδα, ο προϋπολογισμός και οι τράπεζές, θα χρειαζόταν πολύ λιγότερα χρήματα για τις δανειακές ανάγκες – χρήματα από τους εταίρους μας, δηλαδή τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
Πέμπτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν προχωρούν στη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής; Και μάλιστα, αν δεν τους αρκεί το Πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής που συστάθηκε το 2012 για τα στατιστικά στοιχεία του 2009, γιατί δεν προχωρούν στην σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το πως φτάσαμε στο μνημόνιο;
 
Παρεμπιπτόντως, στον δήθεν αφελή ισχυρισμό της κας Βούλτεψη, ότι ακολουθούν αυτά τα στοιχεία γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, θέτουμε το εξής ερώτημα:
Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς διότι όλοι όσοι κυβέρνησαν μετά την οικονομική κρίση αποδέχτηκαν να συμφωνήσουν με «ψεύτικα στοιχεία» ή δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, διότι απλά, τα στοιχεία ήταν και τα αληθή; Δηλαδή, ουδείς μπορούσε με σοβαρότητα να τα αμφισβητήσει;
Έτσι κι αλλιώς, σύμφωνα με τα όσα υποστήριζαν, τα Ζάππεια και τα 18 δις Ευρώ ισοδύναμα μέτρα, ακολουθούσαν την πορεία των εξελίξεων ώστε να είναι αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, πολύ περισσότερο σήμερα, που επίσης σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται, τα πράγματα είναι κατά πολύ καλύτερα απ´ ότι τα παρέλαβαν!
Επομένως, θα έχουμε ως χώρα και επιπλέον οφέλη!

Ως εδώ, λοιπόν.
Ο Πρωθυπουργός, οφείλει να δώσει σήμερα εξηγήσεις στους Έλληνες.
Ή συμφωνεί με την κα Βούλτεψη, όποτε οφείλει να πράξει τα προεκτεθέντα και μάλιστα, σήμερα ή δεν συμφωνεί και πράττει σήμερα κιόλας τα δέοντα, ξεκαθαρίζοντας τη στάση του.
Κανείς δεν προχωρά πατώντας σε δύο βάρκες.
Γιατί και τα ψεύδη, και η συκοφαντία, δεν έχουν απλά τα όριά τους. Στην περίπτωση αυτή, και επειδή αφορούν σε θεμελιακά στοιχεία που αποτελούν την βάση κάθε απόφασης στην Κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο, η συνεχής αμφισβήτησή τους βλάπτει βαθύτατα την αξιοπιστία των θεσμών μας.

Και προσθέτως, υπονομεύει κάθε δυνατότητα δημιουργίας ευρύτερων συναινέσεων για την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης στην χώρα μας, καθώς μπορεί ο καθείς να ερμηνεύει κατά το δοκούν τα αίτιά της αλλά και τις δυνατότητες της χώρας μας.
Τα ψεύδη και οι συκοφαντίες – και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη της Κυβέρνησης – υπονομεύουν συστηματικά την εικόνα αξιοπιστίας της Ελλάδας, για την οποία τα τελευταία χρόνια έχει παλέψει η χώρα μας – οι Έλληνες με τις θυσίες που κάνουν και αλλεπάλληλες κυβερνήσεις.

Ακόμη,
Έκτον. Στα παραπάνω, ευκόλως θα μπορούσε να προσθέσει κανείς την διερεύνηση των σημαντικών πολιτικών ευθυνών της Κυβέρνησης που εξελέγη το 2004 και έκανε την λεγόμενη «απογραφή». Μια απογραφή που συνειδητά διόγκωσε τα ελλείμματα των προηγούμενων ετών με την «ευφυή» μέθοδο της αλλαγής του τρόπου προσμέτρησης των αμυντικών δαπανών και δη των παραγγελιών οπλικών συστημάτων.
Η αλλαγή της μεθόδου προσμέτρησης συνίσταται στην καταγραφή του κόστους των παραγγελιών στο κρατικό προϋπολογισμό όχι κατά την ημερομηνία παραλαβής – που σήμερα πια είναι και ο κανόνας – αλλά κατά την ημερομηνία της παραγγελίας.
Αυτήν την αλχημεία επέλεξε η τότε Κυβέρνηση για να συκοφαντήσει τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Και αυτό το γεγονός δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.

Παρότι η τότε Κυβέρνηση αξιοποίησε ένα νομότυπο λογιστικό τερτίπι, η βλάβη για τη χώρα και τους Έλληνες, ήταν τεράστια.
Διότι με την εκ των υστέρων αλλαγή των στοιχείων των προϋπολογισμών, από το 1999 μέχρι το 2004, αμφισβητήθηκε η ένταξή μας στη ζώνη του ΕΥΡΩ. Δηλαδή, διογκώθηκαν τεχνητά οι αμυντικές μας δαπάνες, άρα και ο συνολικός προϋπολογισμός της χώρας μας για έτη της ένταξής μας στην Ευρωζώνη. Επομένως, φάνηκε ξαφνικά η οικονομία μας να μην πληροί τις προϋποθέσεις ένταξής μας στο ΕΥΡΩ.
Αυτή και μόνο η πράξη και έπληξε την αξιοπιστία μας και έθεσε την Ελλάδα υπό την κηδεμονία της παρακολούθησης από την ΕΕ κατά τα έτη 2004-2008.
Έτσι, η απόκρυψη και αλλοίωση των πραγματικών στοιχείων του προϋπολογισμού από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2009, επέφερε το τελειωτικό χτύπημα στην αξιοπιστία της χώρας μας.

Αξιοπιστία που αποτελεί και τον θεμέλιο λίθο οποιασδήποτε χώρας – όπως συμβαίνει και με την κάθε επιχείρηση, τον κάθε ιδιώτη στην αγορά. Η προηγούμενη κυβέρνηση με τις πράξεις της είχε καταφέρει να δημιουργήσει την εικόνα μιας Ελλάδας αναξιόχρεης.

Τα γεγονότα αυτά και οι συνακόλουθες εξελίξεις, μαζί με τον παράγοντα του φόβου στις αγορές μετά την οικονομική κρίση του 2008, καθόρισαν σημαντικά την αδυναμία της χώρας να έχει πρόσβαση στις χρηματαγορές για την εξυπηρέτηση των δανειακών της αναγκών, με τελική κατάληξη να βρεθούμε στο χείλος μιας εθνικής καταστροφής.
Το πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας από τις ενέργειες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το 2004 μέχρι και το 2009, συνέβαλε καθοριστικά στην δραματική απομείωση της διαπραγματευτικής ικανότητας της χώρας μας στις δύσκολες διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν.
Το πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας, είχε ως επακόλουθο να ανοίξει διάπλατα και η συζήτηση – στην ΕΕ και διεθνώς – περί του Grexit, δηλαδή, της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Και μόνο αυτή η συζήτηση, αποσταθεροποίησε την οικονομία, τις επενδύσεις, το τραπεζικό σύστημα και την δυνατότητα ανάκαμψης και προσαρμογής μας.

Έβδομον. Εντονότατο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, δεν έχουν τύχει διερευνήσεως οι μοναδικές επίσημες καταγγελίες που προέρχονται από αρμόδιες αρχές – Έκθεση Ευρωπαϊκής Επιτροπής/Eurostat και Έκθεση Ευρωκοινοβουλίου για τα προγράμματα προσαρμογής και τα πεπραγμένα της Τρόικα – που αφορούν τις εγκληματικές ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή, σχετικά με τα στοιχεία της οικονομίας και αναδεικνύουν με σαφήνεια τους πραγματικούς υπευθύνους της όλης υπόθεσης. Και μάλιστα, με τρόπο που δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφιβολίας ή επιφύλαξης, καθώς χαρακτηρίζουν «εσκεμμένα εσφαλμένες» τις αναφορές των κυβερνήσεων Καραμανλή για τα στοιχεία της οικονομίας και κάνουν λόγο για «λαθροχειρία».

Στοιχεία ευθυνών επομένως, παρέχονται από πραγματικά ουδέτερους κριτές.
Για να αποδειχθεί επιτέλους, ποιος έχει το βάρος της ευθύνης. Ποιος δημιούργησε και ποιος απέκρυψε ελλείμματα και οδήγησε αναπόδραστα τη χώρα στο πρόγραμμα των μνημονίων.
Για να σιωπήσουν όσοι με το θράσος των ανάξιων επιχειρούν αποπροσανατολισμό και παραπλάνηση.

Προς τούτο επισημαίνονται και πάλι ενδεικτικά, καθώς σε προηγούμενη ανακοίνωση υπάρχουν περισσότερα στοιχεία, τα ακόλουθα:
Πρώτον. Στις 8 Ιανουαρίου του 2010, παραδίδεται η Έκθεση της Eurostat, που είχε ζητηθεί από το ECOFIN, το Νοέμβριο του 2009, η οποία απαντά στο ερώτημα: πώς προέκυψε η διαφορά στο έλλειμμα της Ελλάδας μεταξύ των ανακοινώσεων της 2ας και της 21ης Οκτωβρίου του 2009, διαφορά που παρουσιάζει θηριώδη απόκλιση, καθώς η πρώτη ανακοίνωση μιλά για 6% και η δεύτερη για 12,5%!

Στο 30 σελίδων κείμενο, αναφέρεται 8 (οκτώ) φορές η φράση:
“deliberate misreporting” – εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές
Από ποιον; Από τις αρμόδιες αρχές επί της κυβέρνησης Καραμανλή.
Σε άλλο σημείο, στη σελ. 15, όπου υπάρχει αναφορά στο σχέδιο δράσης που καταρτίστηκε από την Eurostat με την ελληνική κυβέρνηση το 2006, για τη βελτίωση της ποιότητας των ελληνικών στατιστικών στοιχείων, αναφέρεται με απόλυτο τρόπο:
«Παρόλα αυτά, ακόμα και η πλήρης τήρηση από τις ελληνικές αρχές του σχεδίου δράσης, δεν θα είχε αποτρέψει τις εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές στοιχείων από τις ελληνικές αρχές το 2009″.

Γιατί; Γιατί όπως λέει παρακάτω «Τα κράτη – εταίροι στο Ευρωπαϊκό Στατιστικό Σύστημα θεωρείται ότι συνεργάζονται με καλή πίστη. Οι εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές ή η απάτη δεν προβλέπονται στον κανονισμό».
Στη συνέχεια, στις σελίδες 22-27, η Έκθεση αναφέρεται 5 φορές σε «εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές», του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους – 3 φορές και της Εθνικής Στατιστικής Αρχής – 2 φορές, πάλι επί των ημερών της κυβέρνησης Καραμανλή, το 2009.

Δεύτερον. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Έκθεση του για το ρόλο της Τρόικας και τα προγράμματα στήριξης, έκθεση που υπερψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τα μέλη του στις 13 Μαρτίου 2014, υπογραμμίζει:
«Το Ευρωκοινοβούλιο … είναι της γνώμης ότι η προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος».
ΥΓ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι να απορεί κανείς, πως είναι δυνατόν οι αρμόδιες αρχές της ΕΕ να έχουν αποσύρει από τα τέλη του 2010 τους αστερίσκους από τα στατιστικά στοιχεία, μετά από τόσες θυσίες και τόσες προσπάθειες και η Κυβέρνηση, διά της Κυβερνητικής Εκπροσώπου, να επιδιώκει να τους ξαναβάλει».
 
Γ.Α. Παπανδρέου.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ !...


Προτάσεις για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους διατύπωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης μιλώντας το Σάββατο σε εκδήλωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και του ΚΕΠΕ.

Στην ομιλία του με θέμα «Η λύση για το Δημόσιο Χρέος και η προοπτική της Ανάπτυξης» ο πρώην υπουργός Οικονομικών τόνισε πως λαμβάνοντας υπόψη την περιορισμένη δυνατότητα που υπάρχει στα Κοινοβούλια των άλλων χωρών να λάβουν αποφάσεις για την ελάφρυνση του χρέους, η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει την περαιτέρω επιμήκυνση του χρέους -με γνώμονα όχι τη μείωση του σε όρους παρούσας αξίας, αλλά το μηδενισμό του ρίσκου αναχρηματοδότησης του-, αλλά και να κλειδώσει τα επιτόκια στα παρόντα χαμηλά επίπεδα.

Όπως είπε συνολικά τα δάνεια από την Ευρωζώνη ανέρχονται στα 188 δισ. ευρώ. Τα διμερή δάνεια η Ελλάδα θα αρχίσει να τα αποπληρώνει από το 2020 και η τελευταία προγραμματισμένη δόση είναι το 2041. Ωστόσο, ο μέσος χρόνος αποπληρωμής τους είναι 17 χρόνια ενώ οι προγραμματισμένες δόσεις αποπληρωμής είναι άνισα κατανεμημένες. Τα δάνεια από τον EFSF έχουν μέση διάρκεια τα 30 έτη και η δομή του προγράμματος αποπληρωμών είναι πιο συγκεκριμένη.

«Η Ελλάδα μπορεί να επιδιώξει την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των διμερών δανείων και εκείνων από τον EFSF στα 70 χρόνια. Αυτό θα οδηγήσει σε αισθητή μείωση των ετήσιων αναγκών αποπληρωμής των δανείων» τόνισε ο κ. Σαχινίδης.

Σε ό,τι αφορά τα επιτόκια δανεισμού, υποστήριξε πως περιθώρια μείωσης υπάρχουν μόνο σε εκείνα των διμερών δανείων, καθώς ο EFSF δανείζει την Ελλάδα σχεδόν με το επιτόκιο που δανείζεται ο ίδιος ο μηχανισμός.

«Σήμερα, η Ελλάδα, καταβάλλει κυμαινόμενο επιτόκιο για τα διμερή δάνεια ίσο με το Euribor 3μήνου συν 0,50%.Όμως, μετά την πάροδο 3-5 ετών, εκτιμάται ότι τα επιτόκια αυτά θα αυξηθούν και έτσι θα αυξηθούν και οι δαπάνες για τόκους. Γι’ αυτό πρέπει να ζητήσουμε τη μετατροπή του χαμηλού κυμαινόμενου επιτοκίου σε σταθερό, για τα επόμενα 15 χρόνια» είπε.

Ο Φ. Σαχινίδης ανέφερε ακόμα πως πέρα από τη προαναφερθείσα στόχευση για την ελάφρυνση του χρέους, η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα πρέπει να επεξεργαστεί περαιτέρω και να αξιολογήσει τα πλεονεκτήματα της πρότασης Paris – Wyplosz που οδηγεί σε απομείωση του χρέους των χωρών κατά μέσο όρο κατά 50% μέσω της τιτλοποίησης των εσόδων από το εκδοτικό προνόμιο της ΕΚΤ και να συνεργαστεί με άλλες χώρες για την προώθηση της και την αποδοχή της.

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ !...


Τυχερούλη, να τις χαίρεσαι !...

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ !...


Κλείσατε το 2009 την βουλή, για να μας κληρονομήσετε την καταστροφή που προξενήσατε, στην οικονομία ,και να απαλλάξετε από τις ποινικές ευθύνες κάποιους από τους υπουργούς σας.

Κύριοι της Δεξιάς πρέπει να σας υπενθυμίσουμε...
 
Τις εκλογές το 2009 δεν τις προκαλέσαμε εμείς ...τις προκηρύξατε εσείς :

1) Γιατί γνωρίζατε την τραγική εικόνα της οικονομίας που προξενήσατε εσείς όπως αποκαλύφθηκε στην συνέχεια...

Παραλάβατε το 2004 έλλειμμα 4% δηλαδή περίπου 10 δις ευρώ με το 2003 να καταγράφεται και πρωτογενές πλεόνασμα, και παραδώσατε,το 2009 16% δηλαδή 36,5 δις. ευρώ.

Παραλάβατε, το 2004, 170 δις ευρω χρέος, και παραδώσατε το 2009 ,340 δις. ευρω.

2) Γιατί έπρεπε να παραγράψετε με το κλείσιμο της βουλής και την πορεία στις κάλπες ,

Τις ποινικές ευθύνες κάποιων από τους υπουργούς σας για σκάνδαλα και παράνομες πράξεις που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία ...ομόλογα , Βατοπέδι,κ.λ.π.

Αυτά πληρώσαμε κύριοι της Δεξιάς και όχι τις υποχρεώσεις του δημοσίου παρελθόντων ετών.

Την Βουλή την κλείσατε εσείς ως έχοντες την πολιτική και συνταγματική ευθύνη στα δυο χρόνια της θητείας της ,ενώ η συνταγματική προθεσμία έληγε μετά από δυο ολόκληρα χρόνια .

Η θητεία της βουλής όπως ορίζει το Σύνταγμα ανεξαρτήτως συνθηκών διαρκεί τέσσερα χρόνια ,και όχι δυο.

Τραπήκατε σε φυγή για να αφήσετε την απασφαλισμένη χειροβομβίδα της καταστροφής στην οικονομία που επιφέρατε στα 6 χρόνια περίπου διακυβέρνησης σας στα χέρια του ΠΑΣΟΚ .

Η ιστορία κύριοι της Δεξιάς δεν άρχισε να γράφεται το 2009..

Έχει αφετηρία κυρίως το 2004 που αριθμοί και τα στοιχεία είναι συντριπτικά και αμείλικτα !...

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ !...


Έγιναν οι πρόσφατες εκλογές, μετρήθηκαν, παντοιοτρόπως, τα αποτελέσματα από κάθε πλευρά, κυρίως, από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση.

Μεσολάβησε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο έγιναν οι εκτιμήσεις όλων των δεδομένων κι όλων των προοπτικών κι έτσι οδηγηθήκαμε στη χάραξη, εκατέρωθεν, νέων πολιτικών τακτικών και κινήσεων.
 
Τι έχουμε ;
 
Στην κυβέρνηση έγινε ο, συνήθης, ανασχηματισμός, με στόχο την βελτίωση της εικόνας και του κλίματος, πλην, όμως, αμέσως άρχισαν τα προβλήματα και τα φαινόμενα διαφωνιών και αντιπαραθέσεων, μεταξύ πρωτοκλασάτων κυβερνητικών στελεχών.
 
Δεν χρειάζονται ειδικές αναφορές, ούτε επανάληψη γεγονότων και επεισοδίων, που καταγράφονται, καθημερνά, στις ειδήσεις και τα ρεπορτάζ. Το κύριο συμπέρασμα, που βγαίνει, είναι πως τον ανασχηματισμό ακολούθησε, μάλλον, χειροτέρευση κι όχι καλυτέρευση της δημόσιας λειτουργίας και εικόνας της κυβέρνησης.
 
Πρόκειται για δώρο στην αξιωματική αντιπολίτευση, στην πορεία της προς την επιβολή πρόωρων εκλογών και ανατροπή των συσχετισμών.
 
΄Έτσι θα μπορούσε να είναι, αλλά, να, που δεν είναι !
 
Την ίδια ώρα, που οι τσακωμοί και οι διχόνοιες κατατρώγουν το κυβερνητικό στρατόπεδο, το αντίστοιχο του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να δείξει ηρεμία και σύμπνοια και να εκμεταλλευτεί τις κυβερνητικές αστοχίες, αποδίδεται σ΄ ένα ιδιόμορφο ανταγωνισμό των κυβερνητικών στις διαμάχες και τις αντιπαραθέσεις.
 
Κι εδώ δεν χρειάζονται λεπτομερείς αναφορές, μιας κι είναι γνωστά τα γεγονότα, με τα αλλεπάλληλα κείμενα κριτικής και γκρίνιας, καθώς και οι επικριτικές δηλώσεις, διάφορων, στελεχών.
 
΄Όπως και νάχει, το έργο τόχουμε ξαναδεί, στο πρόσφατο παρελθόν, σε αλλεπάλληλα επεισόδια και γεγονότα, όπου από τη μια η κυβέρνηση να δίνει ρεσιτάλ αδυναμίας και ανικανότητας και από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, που, τάχα, καιροφυλακτεί, να κάνει κάθε τι το άκαιρο και το αδέξιο, που τον απομακρύνει από τον κεντρικό του στόχο !
 
Προφανώς, πρόκειται για τη λειτουργία πολιτικών προσώπων, περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά, μάλλον, η εξήγηση αυτή είναι η πιο εύκολη και η πιο επιφανειακή. Στην ουσία βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πολιτικό παιχνίδι, μεταξύ δύο πολιτικών σχηματισμών, προβληματικών και λίγων, σε μια συγκυρία ιδιαίτερων απαιτήσεων, όπως η τωρινή.
 
Με ελαττωματικές ιδεολογικοπολιτικές αρχές και θέσεις και με αμφιλεγόμενες εσωτερικές σχέσεις των διάφορων ομάδων και στελεχών τους, παρουσιάζονται, το ίδιο, ανεπαρκείς και ανίκανοι, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών και των αναγκών της χώρας !...

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ? ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ !...


Αγαπητοί φίλαθλοι. Μήπως είμαστε νεοφιλελεύθεροι; Ακροδεξιοί; Λέτε τελικά να είμαστε χρυσαυγίτες; Αναρωτιέστε φυσικά τι έπαθα και κάνω τέτοιες σουρεαλιστικές ερωτήσεις. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή…

Είναι γνωστό τοις πάσι πως αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Βραζιλία το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Επίσης, όλοι ξέρουμε πως εδώ και μήνες, η αχανής νοτιοαμερικάνικη χώρα ταλανίζεται από διαδηλώσεις και επεισόδια καθώς ένα μεγάλο κομμάτι του –πάμφτωχου- βραζιλιάνικου λαού δεν αποδέχεται το γεγονός πως εκατομμύρια ρεάλ ξοδεύονται στο Μουντιάλ αντί για την Παιδεία, την Ασφάλεια, την Φτώχεια κ.ο.κ. Δεν έχουμε φυσικά να κάνουμε με ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν αντιδράσεις σε χώρες που φιλοξενούν σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις. Από την πιο light εκδοχή της μουρμούρας που ζήσαμε στο «Αθήνα 2004» έως τις αιματηρές οδομαχίες με τους δεκάδες νεκρούς στην Πόλη του Μεξικού, στην Ολυμπιάδα του 1968. Κρίνοντας δε από το πάθος που έχουν οι Βραζιλιάνοι για την μπάλα θεωρώ πιο πιθανό το Μουντιάλ να αποτελεί απλώς μια αφορμή για να κάνουν την Υφήλιο να αφουγκραστεί τα σοβαρότατα προβλήματά τους μια και η χώρα τους βρίσκεται αυτές τις μέρες στο κέντρο της Γης.

Όπως είναι γνωστό, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί το παραμικρό στις τέσσερις γωνιές της Υφηλίου χωρίς να ξεσηκωθούν οι εδώ Επαναστάται! Πράγματι, από την στιγμή που ο πρώτος Βραζιλιάνος διαδηλωτής πάτησε οργισμένος το πόδι του στα καλντερίμια του Ρίου ντε Ζανέιρου (ντόπια προφορά) το ελληνικό ίντερνετ (το αντίστοιχο της Βαστίλλης και της Πλατείας Ταχρίρ στην χώρα μας) πήρε φωτιά.
 

Ο νέος ταξικός εχθρός των Ελλήνων «αριστερών» ήταν πλέον το ποδόσφαιρο. Και να οι κατάρες, και να το ανάθεμα για τους ηλίθιους (sic) που χάνουν την ώρα τους βλέποντας 22 εκατομμυριούχους (sic) να κλωτσάνε μια μπάλα αντί- φυσικά- να είναι στους δρόμους. Είπαμε: Όλοι στους δρόμους! (της Ελλάδας εννοείται). Για τον Ερντογάν, την «αραβική άνοιξη», τα δικαιώματα των φοιτητών της Χιλής, όλοι οι Έλληνες πρέπει να κλείνουν την Σταδίου, την Πανεπιστημίου, την Ακαδημίας, τη Φυλής. Έτσι είναι και όποιος διαφωνεί είναι φασίστας. Φασίστας όπως είναι κάθε ποδοσφαιρόφιλος. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η επαναστατική οργή ξεπέρασε τα διαδικτυακά όρια με αποτέλεσμα μια μεγαλειώδη διαδήλωση (είκοσι νοματαίοι ήντουσαν) μπροστά στην βραζιλιάνικη πρεσβεία, την μέρα του εναρκτήριου αγώνα της δημοφιλούς διοργάνωσης. Το πιο αστείο της υπόθεσης ήταν η σχετική ανακοίνωση της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα βαρύγδουπο κείμενο-καταγγελία σε βάρος του βραζιλιάνικου κράτους το οποίο (σε συνεργασία φυσικά με το επάρατο Κεφάλαιο) «ποτίζει το χορτάρι με το αίμα των φτωχών». Ωραία όλα αυτά αλλά ο αρχηγός τους ο Τσίπρας δεν ήταν που είχε πλέξει το εγκώμιο του ίδιου «βραζιλιάνικου κράτους» στην, προ διετίας επίσκεψή του στην χώρα του καφέ; Τότε δεν έλεγε πως η Ελλάδα πρέπει «Να βγει από την κρίση όπως η Βραζιλία»; Εκτός αν η Βραζιλία ήταν ένας επίγειος παράδεισος με κατοίκους που κολυμπούσαν στο χρήμα μέχρι που τους «φτωχοποίησε» το ρημάδι το ποδόσφαιρο οπότε πάω πάσο.

Ας μη γελιόμαστε. Όλοι αυτοί οι τύποι δεν έχουν κανένα θέμα με το Μουντιάλ. Απλώς, δεν θέλουν να διασκεδάζει ο κόσμος βρε παιδί μου. Ονειρεύονται μια χώρα όπου οι πάντες θα είναι μίζεροι και ξενέρωτοι σαν κι αυτούς. Για σκεφτείτε το: Πρόκειται για τα ίδια άτομα που βρίζουν πατόκορφα όσους πάνε διακοπές το καλοκαίρι, όσους ψήνουν αρνιά το Πάσχα, όσους βγαίνουν έξω τα σαββατόβραδα. Μνημειώδεις είναι οι κατάρες για καρκίνο (!) κάτω από βιντεάκι που έδειχνε νεαρές κοπέλες να χορεύουν στη Μύκονο. Τεσπά. Εμείς (οι νεοφιλελεύθεροι, ακροδεξιοί χρυσαυγίτες) θα απολαύσουμε τις γκολάρες της Ολλανδίας, τα μαγικά του Ζοέλ Κάμπελ και την ποδοσφαιρική ευφυΐα του Αντρέα Πίρλο (σ.σ. την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές δεν γνωρίζω τι έχει κάνει η αγαπημένη μου Εθνική Γερμανίας με την Πορτογαλία). Θα περνάμε καλά και θα γελάμε με τις ξινισμένες μάπες των επαναστατών της αμπαλίας.


 

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΤΙ ?...


Αν ξεφύγουμε λίγο από τη δύσκολη καθημερινότητα και κοιτάξουμε την Ιστορία των δύο τελευταίων αιώνων, θα διαπιστώσουμε ότι η Ελλάδα ήταν η χώρα που τα πήγε καλύτερα απ’ όλες τις επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν ήταν μόνο η πρώτη που ανεξαρτητοποιήθηκε, αλλά ήταν η χώρα που τριπλασίασε την έκτασή της σε έναν αιώνα, και –παρά τις σημερινές δυσκολίες– παραμένει η πιο ανεπτυγμένη στην γειτονιά μας. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στον δυτικό προσανατολισμό από την εποχή του νεοελληνικού Διαφωτισμού κι εντεύθεν.

Με χίλια ζόρια και χάρη στην Ιστορία της, η Ελλάδα της μεταπολίτευσης κατάφερε όχι μόνο να στεριώσει τη Δημοκρατία, αλλά να βρεθεί στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, κάτι που είναι το ζητούμενο όλων των γειτόνων μας. Ας σκεφτούμε μόνο πώς θα ήταν η κατάστασή μας αν η Ελλάδα ήταν στη θέση της Τουρκίας ή της ΠΓΔΜ, ζητώντας από αυτές να εγκρίνουν την αίτηση ένταξής της.

Η παραμονή, όμως, στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης δεν έχει μόνο πλεονεκτήματα, αλλά και υποχρεώσεις. Μπορεί να μπήκαμε ανέτοιμοι λόγω της Ιστορίας μας, πρέπει όμως να παραμείνουμε εκεί με το σπαθί μας. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τακτοποιήσουμε τα δημοσιονομικά μας· όχι γιατί αυτό προβλέπει το Μνημόνιο, αλλά γιατί αυτό υπογράψαμε στη συνθήκη ένταξής μας στην ΟΝΕ. Τα καλά νέα είναι ότι αργά ή γρήγορα τα δημοσιονομικά θα έρθουν σε κάποια ισορροπία. Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κυβέρνηση, δεν μπορεί να ακολουθήσει πολιτική υψηλών ελλειμμάτων. Επιπλέον, όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι σε περιόδους ανάπτυξης η χώρα πρέπει να παράγει πλεονάσματα ώστε να χρηματοδοτείται το –διαρκώς απειλούμενο από τη γήρανση του πληθυσμού– ασφαλιστικό.

Δεν φτάνει, όμως, μόνο αυτό, απαιτούνται και πολιτικές ομαλής αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, που σήμερα βασίζεται στην παραγωγή εσωτερικών υπηρεσιών (δημοσίων και ιδιωτικών), προς ένα μοντέλο εξωστρεφούς οικονομίας. Σήμερα, ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας που είχαν εδώ και καιρό απαξιωθεί, καταρρέουν διότι επιζούσαν χάρη στα κρατικά δανεικά τα οποία ενίσχυαν τη ζήτηση. Αυτή ήταν η ελληνική «φούσκα» που έσκασε μόλις στέρεψαν τα δανεικά. Η μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο εξωστρεφούς οικονομίας είναι αναγκαία, αλλά και δύσκολη. Σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού θα περάσει αναγκαστικά από την ανεργία και γι’ αυτό στην κρίσιμη περίοδο το κράτος πρέπει να έχει λεφτά για να στηρίξει αυτούς τους ανθρώπους και να τους δώσει τα εφόδια (π.χ. επανεκπαίδευση) να μπουν με νέους όρους στην παραγωγή.

Συνεπώς, η χώρα πρέπει να έχει θαλερό κοινωνικό κράτος που χρηματοδοτείται από προοδευτική φορολογία. Οι οικονομικά ισχυρότεροι, στους οποίους η χώρα δίνει την ευκαιρία να πλουτίσουν, οφείλουν να δίνουν περισσότερα αναλογικά στην κοινωνία. Ενώ σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, πρέπει να έχουν χαμηλό συντελεστή φορολόγησης αδιανεμήτων κερδών –ως αντίτιμο για τις υπηρεσίες που απολαμβάνουν τα νομικά πρόσωπα από το κράτος (π.χ. υπηρεσίες δικαιοσύνης, ασφαλείας κ.λπ.)– ενώ από την άλλη πρέπει να καταργηθούν όλες οι φοροαπαλλαγές επαγγελματικών ομάδων και τα ειδικά φορολογικά προνόμια ή οι ειδικοί συντελεστές για τα εισοδήματα αναλόγως της πηγής.

Ολα τα εισοδήματα φυσικών προσώπων πρέπει να εντάσσονται σε μία ενιαία κλίμακα και να φορολογούνται εξίσου, όπως προβλέπει το άρθρο 4 του Συντάγματος «οι Ελληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».

Το ισχυρό κοινωνικό κράτος δεν είναι μόνο μια ηθική υποχρέωση της κοινωνίας προς τους αδυνάμους, είναι και μια επένδυση για το μέλλον. Η οικονομική προοπτική του τόπου απαιτεί υγιή, μορφωμένα και ασφαλή τα οικονομικά υποκείμενα. Οι δομές άμεσης κοινωνικής προστασίας πρέπει να περάσουν στις μονάδες Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκεί που ξέρουν καλύτερα τα προβλήματα και μπορούν να δώσουν τις πιο αποδοτικές λύσεις. Αυτό όμως ταυτοχρόνως σημαίνει ότι πρέπει να μεταφερθούν φορολογικές αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως είναι ο φόρος ακινήτων, με τοπικούς μηχανισμούς ελέγχου εσόδων - δαπανών. Δήμος (και κατ’ επέκταση τοπική κοινωνία) που δεν κάνει χρηστή διαχείριση των οικονομικών του χρεοκοπεί, με όλες τις επιπτώσεις της χρεοκοπίας.

Αποκέντρωση

Το μεγάλο συγκεντρωτικό κράτος, που παράγει πρωτίστως γραφειοκρατία και γονατίζει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης, πρέπει να αποκεντρωθεί είτε προς την αγορά (ιδιωτικοποιήσεις) είτε προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση είτε σε ό,τι αφορά τα ΑΕΙ (αυτονομία) κ.λπ. Βεβαίως, το κράτος οφείλει να έχει ισχυρό ρυθμιστικό ρόλο για την τήρηση των κανόνων κοινωνικής συμβίωσης, ανταγωνισμού και για την προστασία μοναδικών αγαθών της χώρας, όπως είναι το περιβάλλον. Είναι, όμως, περιττή σπατάλη πόρων να δίδονται στο κράτος επιχειρηματικές δραστηριότητες στις οποίες μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός (τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, συγκοινωνίες κ.ά.). Μόνη εξαίρεση μπορεί να είναι η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου εκεί όπου υπάρχουν φυσικά μονοπώλια (π.χ. συχνότητες, δίκτυα ρεύματος, τηλεπικοινωνιών, σιδηροδρόμων κ.ά.).

Η Ιστορία απέδειξε ότι ο μόνος δρόμος προς την ανάπτυξη είναι η απελευθέρωση της οικονομικής δραστηριότητας από κάθε ρύθμιση που αποβλέπει είτε στην ενίσχυση κάποιων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων είτε στη διατήρηση παλαιών πρακτικών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Κάθε πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος να επιχειρεί όπως και όπου θέλει, χωρίς άσκοπη γραφειοκρατία και εμπόδια εισόδου. Πρέπει να απολαμβάνει τους καρπούς της προσπάθειάς του, ή το κόστος του απερίσκεπτου ρίσκου του. Μόνοι περιορισμοί είναι οι κανόνες συμβίωσης, ανταγωνισμού, περιβάλλοντος, πολιτισμού. Το κράτος πρέπει να δίνει την ευκαιρία σε όλους να επιτύχουν και την ελευθερία να αποτύχουν. Μπορεί δε να ενισχύσει την επιχειρηματική δραστηριότητα μόνο με δύο τρόπους: διά της αφαίρεσης των εμποδίων στην άσκησή της και με δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές τις οποίες χρησιμοποιούν όλοι.

Τα προβλήματα που δημιουργεί η αχαλίνωτη δράση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού (όπως και τα προβλήματα περιβάλλοντος, διεθνούς εγκληματικής δραστηρικότητας κ.ά.) δεν μπορούν να επιλυθούν με εθνικές δράσεις, αλλά μόνο σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε πρώτη φάση απαιτείται ενεργητική συνεργασία όλων των έλλογων δυνάμεων στην Ευρώπη για θέσπιση φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, έκδοση ευρωομολόγου για δημιουργία υποδομών σε ολόκληρη την ήπειρο και κοινές φορολογικές πολιτικές. Ολα αυτά απαιτούν επαναπροσδιορισμό της ισορροπίας μεταξύ εθνικής κυριαρχίας και συμμετοχής σε περισσότερο ομοσπονδιακή Ευρώπη σε προοδευτική κατεύθυνση.

Συνεχής προσαρμογή

Το «οίκαδε» ταιριάζει σε συντηρητικές δυνάμεις, οι οποίες, στην προσπάθεια να κρυφτούν από τις αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία και η παγκοσμιοποίηση, οδηγούν τη χώρα στη σταδιακή απίσχνανση και τελικώς στην καταστροφή της. Δυστυχώς, ο συντηρητισμός στη χώρα δεν αποτελεί πλέον προνόμιο μιας μόνο παράταξης. Διατρέχει οριζοντίως το πολιτικό σύστημα και γι’ αυτό απαιτείται μια ευρύτερη πολιτική συμμαχία των ανθρώπων που βλέπουν λίγο μακρύτερα από τη μύτη τους και τις ψεύτικες δάφνες του παρελθόντος.

Δεν είναι εύκολη η ανάταξη της χώρας. Εχει διαρκείς προκλήσεις και δουλειά. Πρέπει διαρκώς να σταθμίζουμε τις καταστάσεις και να επαναδιαμορφώνουμε πολιτικές σύμφωνα με όσα αλλάζουν στον κόσμο. Στην προσπάθεια αυτών των διαρκών αλλαγών υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του λάθους. Αλλά η συντήρηση και η συνακόλουθη απραξία δεν έχει κινδύνους λάθους, είναι λάθος αφεαυτή. Οδηγεί αργά και υπνωτιστικά στην καταστροφή, αφού ο κόσμος αλλάζει και τα άτομα, οι πολιτικές δυνάμεις, η χώρα ολόκληρη δεν προσαρμόζεται.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της συντήρησης και της συνακόλουθης απραξίας. Ως μικρή χώρα με σχετικά μικρούς πλουτοπαραγωγικούς πόρους επέζησε και κατέκτησε μια αξιοζήλευτη θέση στην ευρύτερη γειτονιά μας, προσαρμοζόμενη διαρκώς στις προκλήσεις των καιρών. Αυτό το νήμα πρέπει να ξαναπιάσει για να βγει από την κρίση.

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ !...


Δείγμα γραφής της "νέας πολιτικής" που πρόκειται να εφαρμόσει η ανασχηματισμένη κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου αποτελεί η εξέλιξη στην υπόθεση της "χαλυβουργίας". 

Με απόφαση, κατά πλειοψηφία, του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας, δόθηκε το ο.κ. να γίνουν, στην επιχείρηση, ομαδικές απολύσεις, με το επιχείρημα του απειλούμενου κλεισίματός της. 

Δύο είναι οι επισημάνσεις που πρέπει να γίνουν : πρώτον, το γεγονός, πως οι εκπρόσωποι του κράτους και της κυβέρνησης παρουσιάστηκαν διαφορετικοί και ψήφισαν διαφορετικές προτάσεις ! 

Οι του υπουργείου εργασίας τάχθηκαν υπέρ της ομαδικής απόλυσης 45 εργαζόμενων, ενώ ο εκπρόσωπος του υπουργείου οικονομικών, ψήφισε κατά ! 

Πρόκειται, κατά τα φαινόμενα, για την, επίτηδες, ...λασκαρισμένη, συμπεριφορά των κυβερνητικών, όπως π.χ. εκείνη του Λοβέρδου και του Μητσοτάκη, στο ζήτημα των καθηγητών, τακτική, που μάλλον, ως κεντρικό στόχο, έχει το θόλωμα των νερών και τον αποπροσανατολισμό του λαού...

 Η δεύτερη επισήμανση, αφορά το ξετύλιγμα του μοντέλου, που θ΄ ακολουθηθεί από την κυβέρνηση, στη σχέση της με την τρόϊκα : πρόκειται για το μοντέλο του "μία σου και μία μου" ! 

Στην περίπτωσή μας, η, ουσιαστική, υιοθέτηση τροϊκανής απαίτησης για τις "ομαδικές απολύσεις", έχει να κάνει με τα αιτήματα της κυβερνητικής πλευράς, όπως. π.χ. της μείωσης της εισφοράς αλληλεγγύης ! 

Όπως και να τη βαπτίσει κανείς, αυτή η "νέα πολιτική" των σαμαροβενιζέλων, δεν είναι τίποτα το διαφορετικό από την αποδοχή και την εφαρμογή του δόγματος των δανειστών, περί "ισοδύναμων μέτρων", που, απλά, επιχειρείται να πλασαριστεί με διαφορετικό περιτύλιγμα !...

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Η ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ !...


Η κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου άλλαξε : στη θέση του Άδωνη Γεωργιάδη, μπήκε ο Αργύρης Ντινόπουλος ! Ευτυχώς η ...σοβαρότητα παραμένει !...

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ !...



Υπό την επίδραση της Κρίσης και των Μνημονίων, οι τελευταίες καταγραφές της λαϊκής βούλησης στην Κάλπη, έδωσαν δυο σαφέστατα μηνύματα : 1. Πως τέλειωσαν οι κυβερνήσεις αυτοδυναμίας στην Ελλάδα, και 2. Η Κεντροαριστερά, εξακολουθεί να παραμένει ο ρυθμιστικός παράγοντας κάθε σχετικής εξέλιξης, δηλαδή, κάθε προσπάθειας σύμπτυξης βιώσιμου κυβερνητικού σχήματος.
 
Η Κεντροαριστερά, μεν, αλλά ποια Κεντροαριστερά ;
 
Κι εδώ αρχίζουν τα τραγελαφικά και συνάμα εξοργιστικά, φαινόμενα του «κόπτειν και ράβειν» των επιδιώξεων, στα μέτρα και τη θέληση του καθένα. Γέμισε ο τόπος καλουπατζήδες, πλημύρισε το διαδίκτυο προτείνοντες και προϋποθέτοντες, πλην όμως, στην ουσία, πήξαμε στους Προκρούστηδες, που, ο καθένας τους κουβαλάει κι ένα αυτοσχέδιο κρεβάτι-μέτρο !
 
Παρ΄ όλο που η συντριπτική πλειοψηφία όλων αυτών προκαλεί, με την προβοκατόρικη θέση και στάση της, θ΄ αποφύγουμε, προς το παρόν, να τους καταδείξουμε και να τους κατονομάσουμε : όποιος σχεδιάζει να επιβάλλει το ξάπλωμα της Κεντροαριστεράς στο δικό του, προκρούστιο κρεβάτι, ας το καταλάβει κι ας το παραδεχθεί, πως μόνο την επαναδημιουργία της ισχυρής και δυνατής Δημοκρατικής Παράταξης δεν επιδιώκει. Την προώθηση των κομπλεξικών και αρρωστημένων, προσωπικών ή παρεϊστικων, απωθημένων αποπειράται και μόνον !
 
Αυτό που έχει, πρώτιστα, ανάγκη η νέα, μεταμνημονιακή Ελλάδα, είναι ένα πρόγραμμα δράσεων και μέτρων, που θα θεμελιώσουν μια διαφορετική λειτουργία της Οικονομίας και της Κοινωνίας. Ένα σύνολο πολιτικών, που θα περιθωριοποιεί και θα εξουδετερώνει, ό,τι οδήγησε στην παρακμή και τη χρεοκοπία την οικονομία, αλλά και τη χώρα και θα βάζει τη νέα πορεία τους σε άλλες βάσεις κι άλλους κανόνες.
 
Το πρώτιστο, είναι να γίνει η επεξεργασία ενός τέτοιου προγράμματος Ανάπτυξης, το οποίο, αφού συζητηθεί ευρύτατα κι αφού διαμορφωθεί με συναίνεση, ν΄ αποτελέσει και τον συνδετικό παράγοντα, το βασικό σημείο αναφοράς και ενότητας, όλων ή, τουλάχιστον, της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομμάτων, σχηματισμών, ομάδων, ακόμα και προσώπων, που κινούνται στο χώρο της Κεντροαριστεράς, δηλαδή από τη Νέα Δημοκρατία και αριστερότερα, μέχρι και το μέσον, μπορεί και παραπάνω, του ΣΥΡΙΖΑ !
 
Κι αυτή τη μεγάλη αλήθεια τη λέει και την υποστηρίζει κάποιος σοφός πολιτικός, ο οποίος, όμως, όπως απέδειξε και εμπράκτως, βάζει στην άκρη την προσωπική του ανέλιξη, τις καρέκλες και τα οφίτσια, μπροστά στη διεκδίκηση του καλού και της προκοπής, της, ευρύτερης, παράταξης, αλλά και, κυρίως, της χώρας !
 
Όποιος θεωρεί, πως βασική προϋπόθεση, για τη δημιουργία της νέας ισχυρής και δυνατής Κεντροαριστεράς, είναι η απόλυτη δικαίωση των δικών του «πιστεύω» και η πλήρης αναγνώριση των δικών του θέσεων και απόψεων ας μείνει στην άκρη, είτε σαν άτομο, είτε σαν μέλος μιας, πολιτικής, πλην γραφικής παρέας, αυτοθαυμαζόμενων και αυτολιβανιζόμενων «κεντροαριστερών».
 
Τόσες και τόσες γραφικές παρουσίες υπάρχουν, με τη μορφή ομάδων με βαρύγδουπες ονομασίες, αλλά και με μηδαμινή απήχηση στο λαό. Το να δημιουργηθούν και κάποιες ακόμα, στεγάζοντας και κάποιους, ακόμα, απόγονους του Δελαπατρίδη, δεν θάναι, δα, και το καταστροφικότερο της όλης υπόθεσης !...
 

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Ο ...ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ !...


Ο Σόιμπλε «με αυτά που λέει και που κάνει» θα βγάλει τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, τόνισε ο βουλευτής της Ν.Δ. Γεράσιμος Γιακουμάτος. Μιλώντας στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 είπε πως στόχος του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, είναι να διαλύσει την Ε.Ε. ενώ τον χαρακτήρισε «πράκτορα του ΣΥΡΙΖΑ» και «κρυφοΣΥΡΙΖΑ».
 
Ο κ. Γιακουμάτος, πρόσθεσε επίσης, πως ο κ. Σόιμπλε δεν βρίσκεται πλέον σε υπεροχή και πως η κυβέρνηση είναι σε θέση να ...διαπραγματεύεται !...

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

TO MHNYMA !...

 
"...Πιστεύω ότι σαν ένα προοδευτικό κίνημα η δημοκρατική παράταξη πρέπει να θέσει τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τη δομή ενός ακόμα πελατειακού συστήματος, κατεστημένων, που ακόμα κυριαρχούν και επηρεάζουν αποφάσεις και την πολιτική ζωή του τόπου». Αυτή η δομή είναι η «ρίζα» για την κακή διαχείριση του φυσικού πλούτου και του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, που οδήγησε την Ελλάδα στα ελλείμματα και στα χρέη...
 
...Έχοντας μια πορεία μέσα σ΄ αυτόν τον χώρο, αγώνων και προσπαθειών, είμαι πάντα έτοιμος να συμβάλω και να βοηθήσω ώστε αυτός ο χώρος να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί και να έχει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος...
 
...Το βασικό, σήμερα, είναι τι πρέπει να γίνει στη χώρα μας : μια προοδευτική, δημοκρατική πλατφόρμα των αλλαγών και των συγκρούσεων, που πρέπει να γίνουν, με νοοτροπίες και πρακτικές των πολιτικών, που θα φέρουν μια σωστή, χρηστή διοίκηση και αναπτυξιακή πορεία. Πάνω σε αυτές τις αρχές και βάσεις ενός σοβαρού προγράμματος να είμαστε ανοιχτοί σε πιθανές συνεργασίες για το μέλλον !...".
Γ. Παπανδρέου.

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ !...


Εδώ και τέσσερις μέρες προσπαθώ να ερμηνεύσω τη σιωπή που επικρατεί στον ευρωπαϊκό χώρο για τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Ελλάδα, τις μεγάλες ανατροπές στην περιφέρεια της Αττικής και την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Υποπτεύομαι μάλιστα πως δεν είναι τυχαίο ότι το Πρακτορείο Ξένου Τύπου άλλαξε ιδιοκτησία ειδικά αυτές τις ημέρες, με αποτέλεσμα να μην κυκλοφορούν εφημερίδες και περιοδικά.
 
Υπάρχει βέβαια και το Διαδίκτυο. Ευτυχώς. Γιατί μέσω του Διαδικτύου και της εγχώριας ειδησεογραφίας μαθαίνουμε πως «παγώνει» η υποψηφιότητα του Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ του λαϊκού κόμματος και πως την ευρωπαϊκή πολιτική την απασχολεί ιδιαιτέρως η νίκη της Μαρίν Λεπέν και του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία, καθώς και του ευρωσκεπτικιστή Φάραντζ του Αντιπαθούς στη Βρετανία.
 
Κουβέντα για τον κ. Τσίπρα, για τη μεγάλη ελληνική ανατροπή, για το «φάντασμα που πλανιέται πάνω από την Ευρώπη» -όχι τον κομμουνισμό, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη- για το ζεϊμπέκικο της κυρίας Δούρου και την επανάσταση στην αποκομιδή των απορριμμάτων που βαδίζει με βήμα ταχύ απ’ άκρη σ’ άκρη σ’ όλη την Αττική. Διόλου τυχαίο. Οι παμπόνηροι κουτόφραγκοι, για μια ακόμη φορά, πασχίζουν με διάφορα τεχνάσματα να αποκρύψουν τις αληθινές αλλαγές, την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την εκλογή Γλέζου και Παπαδημούλη, για να χειραγωγήσουν την ήδη αποβλακωμένη από την ακροδεξιά κοινή τους γνώμη.
 
Εδώ, προκειμένου να μη μιλήσουν για τον κ. Τσίπρα, έφτασαν να προβάλλουν ως σημαντικό το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στην Ουκρανία και τη συντριπτική νίκη του φιλοευρωπαίου άρχοντα της σοκολάτας.
 

Αν είναι ποτέ δυνατόν η Ουκρανία να παράγει σοκολάτα. Εδώ ώς και τον Φώτη Κουβέλη ανάγκασαν να παραιτηθεί προκειμένου να περάσει απαρατήρητη η άλωση της Ευρώπης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια στιγμή όμως θα αναγκασθούν να παραδεχθούν ότι όλη η Ευρώπη μιλάει κατά βάθος, από μέσα της, για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως σωστά είχε προβλέψει ο κ. Τσίπρας, ότι το φάντασμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη πλανιέται πάνω από τα γαλλοβελγικά σύνορα, αυτά που διέσχισε με τα τεθωρακισμένα του ο Φον Γκουντέριαν το 1940, κι ότι η αλλαγή ξεκίνησε απ’ τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, κι ας έλειπε ο πρύτανης απ’ τη σκηνή.
 
Και τώρα για να σοβαρευτούμε.
 
Το σημαντικότερο κληροδότημα του Ανδρέα Παπανδρέου στον Αλέξη Τσίπρα είναι η ρητορεία που τοποθετεί την Ελλάδα στο κέντρο του κόσμου. Η ρητορεία αυτή δεν αντέχει στον έλεγχο της λογικής, ούτε της γεωγραφίας, ούτε της γεωπολιτικής, ούτε της οικονομίας, όμως δεν της χρειάζεται κανένα από τα προαναφερθέντα εργαλεία. Φτάνει η αυτοπεποίθηση του μεγαλόψυχου λαού μας, η βεβαιότητα πως όλος ο κόσμος μας εχθρεύεται, άρα κάποιο κέντρο θα μας ανήκει, βεβαιότητα που συνοδεύεται από την εξίσου ατράνταχτη δίδυμή της πως η υπόλοιπη Ευρώπη τρέμει μη της φύγουμε.
 
Φτάνει επίσης και η ρητορική πειθώ την οποία διέθετε ο αείμνηστος και την οποία προσπαθεί να οικειοποιηθεί, ακόμη και με τον τόνο της φωνής του ο αρχηγός του φαντάσματος της ανατροπής. Με μία μόνη διαφορά, που κάνει όλη τη διαφορά. Ο αείμνηστος αρχηγός του ελληνικού σοσιαλισμού, κοσμοπολίτης ων, γνώστης του κόσμου και των συγκρούσεών του, τη ρητορεία τη μεταχειριζόταν για να χειραγωγήσει τον θαυμασμό των οπαδών του.
 
Ο κ. Τσίπρας, ο οποίος δεν ξέρω ποια εμπειρία του κόσμου διαθέτει πέραν των συνόρων, της Βενεζουέλας ενδεχομένως και κάποιων πρόσφατων επισκέψεων σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και Μπολόνια, την αναπαράγει σε πρώτο επίπεδο. Δεν ξέρω αν έχει τη δυνατότητα να κρίνει τη χώρα και τα πράγματά της στη σχετικότητά τους, αν έχει ο ίδιος συνείδηση ότι καλή η ρητορεία αλλά φιλτάτη η πραγματικότητα ή αν, μη γνωρίζοντας άλλη γλώσσα πλην της πρωτοπασοκικής, θεωρεί πως με αυτήν μπορεί να ερμηνεύσει τον κόσμο.
 

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ...ΕΔΩ !...


Ψάχνουν να βρουν το κεντρικό μήνυμα της ψήφου στις ευρωεκλογές, γράφοντες ατέλειωτες αναλύσεις, στην πλειοψηφία τους ανούσιες, αστήρικτες και λερωμένες από βρώμικες σκοπιμότητες.
 
Μια απλή ματιά και μια γρήγορη ανάγνωση αρκεί, για την εξαγωγή του, ουσιαστικού, συμπεράσματος : το (ιστορικό) ΠΑΣΟΚ είναι και φάνηκε παντού ! Και στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση και στους…άλλους και …αλλού !
 
Στη συγκυβέρνηση μέσα από την «Ελιά», στη ΔΗΜΑΡ και στο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από εκατοντάδες στελέχη, κεντρικά και περιφερειακά, στο «Ποτάμι», μέσα από τους μασκαρεμένους σε «άβγαλτους» και «ανεξάρτητους», ακόμα και στους «ψεκασμένους», μέσα από τους «Σγουρήδηδες». Τέλος, απ΄ ό,τι φάνηκε ΠΑΣΟΚτζήδες ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία αυτοί που γέμισαν, στις 25 του Μάη, τις παραλίες και τις ταβέρνες !
 
Ήταν, επίσης, το (ιστορικό) ΠΑΣΟΚ, παρών, σ΄ όλους, σχεδόν, τους Δήμους και σ΄ όλες τις Περιφέρειες, με δοκιμασμένα, αλλά και νεότερα στελέχη του, που πέτυχαν νίκες ή πολύ καλές επιδόσεις !
 
Αποδείχθηκε, λοιπόν, πως το ΠΑΣΟΚ (εξακολουθεί) να είναι ΠΑΝΤΟΥ ! Δεν είναι, όμως …ΕΔΩ !...
 
Το θέμα είναι, να ξανάρθει ΕΔΩ, (στο προσκήνιο), μαζεύοντας τις διασκορπισμένες σ΄ όλα τα πολιτικά σχήματα, δυνάμεις του, και, το κύριο ζητούμενο, που ανακύπτει, είναι το πως (με ποια αναμορφωμένη ιδεολογικοπολιτική πρόταση) και από ποιους θα ξεκινήσει και θα διεκπεραιωθεί η όλη διαδικασία.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ !...

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

ΤΙ, ΑΚΡΙΒΩΣ, ΕΙΠΕ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ !...



Στην ερώτηση της Deutsche Welle κατά πόσο θα ήθελε να συμβάλει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του χώρου της Κεντροαριστεράς που υπέστη συρρίκνωση των δυνάμεών της ο Γιώργος Παπανδρέου απαντά ως εξής : «Έχοντας μια πορεία μέσα σ΄ αυτόν τον χώρο, αγώνων και προσπαθειών, είμαι πάντα έτοιμος να συμβάλω και να βοηθήσω ώστε αυτός ο χώρος να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί και να έχει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος».
 
Δεδομένου ότι πολλοί παλιοί οπαδοί του ΠαΣοΚ ψηφίζουν πλέον ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτό το κόμμα κατάφερε να συγκρατήσει το εκλογικό του αποτέλεσμα και ότι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει και μελλοντικά να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό λόγο, ρωτήσαμε τον πρώην πρωθυπουργό σχετικά με τις πιθανότητες μιας κυβερνητικής συνεργασίας Αριστεράς-Κεντροαριστεράς.
 
Απάντηση : «Να μη βάλουμε το κάρο μπροστά από το άλογο, όπως λένε. Δηλαδή, το βασικό είναι τι πρέπει να γίνει στη χώρα μας: Μια προοδευτική, δημοκρατική πλατφόρμα των αλλαγών, των συγκρούσεων που πρέπει να γίνουν με νοοτροπίες και πρακτικές, των πολιτικών που θα φέρουν μια σωστή, χρηστή διοίκηση και αναπτυξιακή πορεία. Πάνω σε αυτές τις αρχές και βάσεις ενός σοβαρού προγράμματος να είμαστε ανοιχτοί σε πιθανές συνεργασίες για το μέλλον» !
 
Σ.Σ. Και για όποιον δεν κατάλαβε, η Στρατηγική για τη Νέα Ελλάδα δεν είναι δεδομένη κι ούτε είναι αυτή του Σαμαρά, που πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ασπαστεί και να στηρίξει. Χρειάζεται μιαν άλλη πλατφόρμα αλλαγών ο τόπος, "προοδευτική και δημοκρατική" και με βάση τις συγκλίσεις σ΄ αυτή τη στρατηγική θα υπάρξουν και οι αναγκαίες συμμαχίες !...

Ο ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΟΣ !...

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

ΟΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ !...


Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην Ελλάδα δεν προκαλούν άμεση ανάγκη εθνικών εκλογών, τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, πρόσθεσε ωστόσο ότι θα πρέπει να ακούσουμε προσεκτικά τον πολίτη και τα μηνύματα που έστειλε ψηφίζοντας.
 
«Η Ελλάδα, σε κάθε περίπτωση, προχωρά σταθερά. Ήδη από το 2009 δρομολογήσαμε τις αναγκαίες αλλαγές, οι οποίες, χάρη στις τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού, αποδίδουν. Υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα και έχουμε επιτύχει την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ» ανέφερε ο κ. Παπανδρέου σε συνέδριο της  Hertie School of Governance, στο Βερολίνο,στο οποίο συμμετέχουν ακόμη ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο επικεφαλής της Ευρωομάδας (Eurogroup) Γερούν Ντάισελμπλουμ και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι.
 
«Υπάρχουν όμως πραγματικά προβλήματα και οφείλουμε να ακούσουμε προσεκτικά τα μηνύματα που έστειλαν οι πολίτες» τόνισε και έκανε λόγο για τεράστιες ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Εάν υπήρχε άλλη αντιμετώπιση, δεν θα είχαμε αυτά τα αποτελέσματα της ύφεσης και της ανεργίας» είπε.
 
Ο κ. Παπανδρέου, αναφερόμενος στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνολικά στην Ευρώπη, τόνισε ότι δεν συμφωνεί με την άποψη ότι «υπάρχουν προβλήματα, αλλά ας συνεχίσουμε όπως πριν». «Θα ήταν το λάθος συμπέρασμα» τόνισε και αναφέρθηκε σε δύο διαφορετικούς τρόπους να το αντιμετωπίσει κανείς, είτε με την Οδύσσεια, όπου στο τέλος του δύσκολου δρόμου υπάρχει η Ιθάκη, είτε με τον Σίσυφο, που τιμωρήθηκε να κουβαλά χωρίς τέλος τα βάρη του.
 
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, «ασφαλώς και είμαστε υπεύθυνοι για την κακοδιαχείριση της οικονομίας μας. Είμαστε οι πρώτοι που το λέμε, άλλωστε και εμείς το κληρονομήσαμε» σημείωσε ο πρώην πρωθυπουργός και αναφέρθηκε στον τρόπο αντίδρασης της Ευρώπης και στην σύγκρουση δύο απόψεων, «λιτότητα εναντίον μεταρρυθμίσεων». Παραδέχθηκε ότι η Ελλάδα χρειαζόταν και χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και αναδιοργάνωση της οικονομίας της, αλλά επισήμανε ότι τέτοιες αλλαγές απαιτούν χρόνο και ανέφερε ενδεικτικά τη μείωση των μισθών, η οποία, όπως είπε, δεν βελτιώνει απαραίτητα την ανταγωνιστικότητα, αλλά και την αύξηση των φόρων, η οποία δεν φέρνει αποτελέσματα, εάν υπάρχει κακό φορολογικό σύστημα.
 
Αναφέρθηκε επίσης σε δήλωση του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, ότι στην Γερμανία δεν θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα μεταρρυθμίσεις και λιτότητα και γι' αυτό ο ίδιος επέλεξε τις μεταρρυθμίσεις. Η επιλογή του συνδυασμού για την Ελλάδα προκάλεσε τεράστιες συνέπειες σε ό,τι αφορά την ύφεση και την ανεργία, χωρίς μάλιστα να έχει δημιουργηθεί ένα κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας που θα προστατεύει τους πολίτες, συνέχισε ο κ. Παπανδρέου και τόνισε ότι ήταν λάθος η «εθνική ρητορική», που έλεγε ότι «φταίει η Ελλάδα» ή «φταίει ο Νότος», ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση καθυστέρησε να δράσει συλλογικά και να αντιμετωπίσει τις ανισορροπίες της.
 
«Επτά χρόνια μετά την τραπεζική κρίση, δεν υπάρχει ακόμη τραπεζική ένωση» δήλωσε χαρακτηριστικά και, αναφερόμενος στην πρότασή του για δημοψήφισμα, τόνισε ότι ήταν αναγκαίο ο ελληνικός λαός να αναλάβει την ευθύνη για την όποια απόφαση και εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι Έλληνες θα είχαν ανταποκριθεί θετικά.
 
«Οι αντιδράσεις που είχα από τους εταίρους αφορούσαν το ρίσκο των αγορών, πιστεύω όμως ότι το μεγαλύτερο ρίσκο αφορούσε την πολιτική» τόνισε ο κ. Παπανδρέου και έκανε λόγο για ένα «βαθιά δημοκρατικό ζήτημα». Ανέδειξε δε την ανάγκη για εμβάθυνση της δημοκρατίας στην Ευρώπη και ανέφερε ενδεικτικά το ενδεχόμενο απευθείας εκλογής του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή ακόμη και προκαταρκτικών εκλογών των ευρωπαϊκών κομμάτων, προκειμένου να αναδειχθούν οι υποψήφιοι. «Με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες θα έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή» εξήγησε.