Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

ΣΤΟ ΚΑΛΟ, ΜΠΑΡΜΠΑ-ΓΙΑΝΝΗ !...


Για τους σεμνούς αγωνιστές, τα λόγια είναι περιττά !...

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ "ΕΜ, ΕΜ" !...

 
Οι βουλευτές της ΝΔ πάσχουν από το σύνδρομο «εμ-εμ» υποστήριξε ο βουλευτής του ΠαΣοΚ Φ.Σαχινίδης μιλώντας στη βουλή .Όπως υποστήριξε το προσχέδιο του προϋπολογισμού συνεχίζει τη δημοσιονομική προσαρμογή που ξεκίνησε το 2010, προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο το έλλειμμα που έφτασε το 15,7% του ΑΕΠ το 2009.
 

Αυτή την πραγματικότητα δυσκολεύονται να την αποδεχτούν οι συνάδελφοι της ΝΔ, οι οποίοι πιστεύουν, ότι είχαν δίκιο στη φάση της αντιμνημονιακής περιόδου των «Ζαππείων», τότε που εναντιώνονταν στη δημοσιονομική προσαρμογή αλλά έχουν δίκιο και σήμερα που υπερασπίζονται με πάθος τη δημοσιονομική προσαρμογή και την διεκδικούν ως δικό τους επίτευγμα.

Αυτό είναι το γνωστό πολιτικό σύνδρομο «εμ-εμ». Εμ έτσι, εμ αλλιώς.

Σύνδρομο, που οδηγεί στην απαξίωση του πολιτικού δυναμικού της χώρας, καθώς δυσκολεύεται να κάνει στοιχειώδη αυτοκριτική για λανθασμένες επιλογές.

Σε αντίθεση όμως με τις απόψεις που ακούστηκαν από τη ΝΔ, κατά τη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, το έλλειμμα δεν μηδενίστηκε στα τρία χρόνια, δηλαδή μεταξύ 2012-2014.
 
Αναφερόμενος στον ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι ο εισηγητής του κ. Τσακαλώτος έθεσε το ερώτημα της αποτελεσματικότητας της πολιτικής που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια και επικαλούμενος τον νομπελίστα οικονομολόγο Τζ.Στίγκλιτζ διερωτήθηκε αν το κόστος για την επιστροφή στην ανάπτυξη ήταν το ελάχιστο δυνατό και αν θα επιστρέψουμε σε ανάλογους ρυθμούς ανάπτυξης με αυτούς πριν από την κρίση.

Η αποεπένδυση που κυριαρχεί στη χώρα από το 2007 καθιστά αδύνατη την επιστροφή σε ρυθμούς της τάξης του 3,5%.Για να αποκατασταθεί ο παραγωγικός ιστός χρειάζονται πάνω από 30 δις επενδύσεων την επόμενη τριετία πέρα από τις επενδύσεις του ΠΔΕ. Στη συζήτηση που κάνουμε δεν ακούσαμε, ποιες είναι οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων; Μήπως επειδή έχει ιδεολογικές «αλλεργίες» στις ιδιωτικές επενδύσεις σε μια μεικτή οικονομία ;

Τέλος, στο ερώτημα αν είναι εφικτή η επιστροφή στο αρχικό δυνητικό ΑΕΠ, πρέπει πρώτα να απαντηθεί αν οι ρυθμοί μεγέθυνσης πριν από την κρίση προέκυπταν από ένα βιώσιμο παραγωγικό πρότυπο.

Αναφερόμενος στο σχέδιο εξόδου από το μνημόνιο και το ΔΝΤ που προωθεί η κυβέρνηση ο κ.Σαχινίδης τόνισε ότι στο προσχέδιο, ενσωματώνεται η υπόθεση, ότι η χώρα το 2015 θα καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες από τις αγορές.

Η επιλογή αυτή, οδηγεί σε αύξηση του κόστους δανεισμού και σε συνεπακόλουθη επιβάρυνση του προϋπολογισμού. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να διασφαλιστεί πρώτον, ότι η χώρα θα βγει με ασφάλεια στις αγορές, ως αποτέλεσμα της βελτίωσης των οικονομικών συνθηκών και όχι για να εξυπηρετηθούν πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες ή για να εμπλουτιστεί η πολιτική αφήγηση με εφήμερα τρόπαια και δεύτερον, να μπορεί να δανείζεται με ανταγωνιστικά επιτόκια.

Από το Μνημόνιο κατέληξε, πρέπει να βγούμε επειδή θα πείσουμε ότι μπορούμε να βγούμε. Αν δώσουμε την εντύπωση, ότι θέλουμε να βγούμε επειδή απλά βολεύει πολιτικά, καήκαμε. Και μαζί θα καεί η χώρα !...
 

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΠΛΑΝΑΤΕ, ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, κ. ΣΑΜΑΡΑ !


Δήλωση του Απόστολου Κακλαμάνη

«Ως Πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς δεν επιτρέπεται να αναμασά το προϊόν της φαιάς αριστεροδεξιάς προπαγάνδας κατά του ΠΑΣΟΚ, όταν από κοινού ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζονταν για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αντί να “βάλουν πλάτη” να σωθεί η πατρίδα μας από την άτακτη χρεοκοπία, ως αποτέλεσμα του αποκλεισμού μας από τις αγορές λόγω των πλαστών στατιστικών στοιχείων της κυβέρνησης Καραμανλή (Greek statistics).
 
Επιπλέον ο κ. Σαμαράς να μην ξεχνά ότι στηρίζεται στην ψήφο των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, έστω και “ως το μη χείρον”, όπως έχω πει πολλές φορές στη Βουλή, απαντώντας στους εκ δεξιών και ευωνύμων αντιΠΑΣΟΚικούς λαϊκιστές.
 
Όλοι όσοι αποκόπτουν από μια ολόκληρη περικοπή, που παραθέτω στο τέλος, δύο λέξεις “λεφτά υπάρχουν”, παραπλανούν ενσυνείδητα τον ελληνικό λαό. Κάνουν ό,τι όσοι διαβάζουν στην Αγία Γραφή “…ουκ έστιν Θεός” αποκόπτοντας το “είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού…”.
 
Ειδικώς ο κ. Σαμαράς, αν επιθυμεί αναδρομή στις δικές του, μάλιστα, ευθύνες μπορεί να εκφράσει τη μεταμέλειά του για τα 1ο, 2ο, 3ο Ζάππεια και τα 18 δις ευρώ ισοδύναμα –τα ίδια και χειρότερα συνεχίζοντας το δρόμο της ανευθυνότητας και του λαϊκισμού επαναλαμβάνει ο κ. Τσίπρας!
 
Αμφότεροι και τα κόμματά τους, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, και τότε και τώρα, αντί να συμβάλουν στην αναγκαία εθνική συναίνεση και ενότητα του λαού για να σωθεί η πατρίδα όλων μας, πρωτοστατούν σε ένα νέο διχασμό Δεξιάς-Αριστεράς. Γεγονός που προϋποθέτει τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ με την καλλιέργεια μιας τεχνητής πόλωσης πιο σκληρής από εκείνη που πέτυχαν στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2012, υπόθεση στην οποία είχαν και έχουν την αμέριστη στήριξη του τραπεζοεκδοτικού συμπλέγματος.
 
 Γι’ αυτό ενδιαφέρονται, δυστυχώς, λιγότερο για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές. Τους έχουν απορροφήσει οι επόμενες εκλογές..
 
Η δήλωση του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου είχε ως εξής : “Λεφτά υπάρχουν αν τα διεκδικήσεις, αν προσελκύσεις επενδύσεις, αν νοικοκυρέψεις το κράτος, αν αξιοποιήσεις τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, ώστε να αβγατίσουν και να δημιουργήσουν νέο πλούτο”.
 
Ανάλογες τοποθετήσεις και του ίδιου και των υποψηφίων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αναφέρονταν στη φοροδιαφυγή (31 δις ευρώ τότε), στις σπατάλες στα νοσοκομεία (από 1 δις έφθασαν 6 δις), στους 150.000 διορισμούς στα 5,5 χρόνια της ΝΔ, στα δις μέσω των τραπεζών στους «ημετέρους» κλπ.
 
Ποτέ δεν ελέχθη αποκομμένη η φράση “λεφτά υπάρχουν”, όπως την εμφανίζει η γκεμπελική προπαγάνδα, δίνοντας την έννοια “έχω λεφτά, ελάτε να σας μοιράσω”».

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

ΜΗΝ ΚΛΑΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, ΑΛΕΞΗ !...

 
Η δεύτερη χρεοκοπία της Αργεντινής αποτελεί μάθημα για εμάς τους Έλληνες πως η στάση πληρωμών δεν συνιστά πανάκεια, όπως νομίζουν ή διαφημίζουν στην Ελλάδα διάφοροι αριστεροί και δεξιοί δημαγωγοί.

Περίπου αυτό που μας έλεγαν στην Ελλάδα οι αντιμνημονιακοί δημαγωγοί, ήταν πως αρκεί να πούμε «στάση πληρωμών» και το χρέος θα διαγραφόταν ως δια μαγείας, το κοντέρ θα μηδενιζόταν και οι «τρισκατάρατες» αγορές θα συνέχιζαν να τροφοδοτούν την ευημερία μα δανεικά.

Η δεύτερη χρεοκοπία της Αργεντινής σε 13 χρόνια αποδεικνύει πως οι συνέπειες μιας στάσης πληρωμών συνεχίζουν να βασανίζουν μια χώρα για δεκαετίες.

«Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή», τόλμησε να αναφωνήσει, από άγνοια ίσως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσα στη Βουλή. Η άγνοια στην πολιτική και την οικονομία όμως συνήθως έχει δυσβάστακτο κόστος.

Οι συνέπειες μιας στάσης πληρωμών για την Ελλάδα το 2010  θα ήταν πολύ χειρότερες από αυτές της Αργεντινής, γιατί η Ελλάδα ήταν και είναι μια χώρα που δεν έχει να εξάγει τις πρώτες ύλες που εξάγει η Αργεντινή. Η Αργεντινή είναι ο μεγαλύτερο παραγωγός σόγιας στον κόσμο, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο τροφίμων είναι θετικό. Κι όμως η Αργεντινή με θετικό εμπορικό  ισοζύγιο στα τρόφιμα πείνασε. Τι θα πάθαινε η Ελλάδα με αρνητικό ισοζύγιο τροφίμων και καύσιμων αν είχε κηρύξει στάση πληρωμών το 2010;
 
Οι εξελίξεις στην Αργεντινή υποχρεώνουν, όσους έχουν πολιτική αξιοπρέπεια και τιμή να ζητήσουν έστω και εκ των υστέρων συγνώμη για την άγνοιά τους.

Το πρόβλημα
H Αργεντινή χρεοκοπεί για δεύτερη φορά σε 13 χρόνια. Η αλήθεια είναι πως η Αργεντινή δεν εξήλθε ποτέ από την κατάσταση χρεοκοπίας των άρχων του 2000.

Η χρεοκοπία της Αργεντινής ξεκίνησε το 1998-99 όταν οι τιμές των πρώτων υλών έπεσαν πολύ χαμηλά.

Η στάση πληρωμών το 2001 εν μέσω χειροκροτημάτων στο Κοινοβούλιο προκάλεσε ένα σοκ στην κοινωνία με τις ελλείψεις στα ράφια και την «εξάτμιση» των καταθέσεων των φτωχών, αλλά στη συνέχεια η ραγδαία άνοδος των τιμών των πρώτων υλών εξομάλυνε την κατάσταση.

Η εξομάλυνση αυτή θεωρήθηκε σαν αποτέλεσμα της  αριστερής πολιτικής των κυβερνήσεων των λαϊκιστών που ακολούθησαν. Μετά 12 χρόνια ενώ οι τιμές της σόγιας και του πετρελαίου παραμένουν στα ύψη η Αργεντινή έχει καταφέρει να έχει αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πληθωρισμό «επίσημο» κοντά στο 10% ενώ ανεπίσημα υπολογίζεται σε 20-40%.

Τι σημαίνει επίσημος πληθωρισμός 10% και ανεπίσημος 20-40%; Είναι απλό, σημαίνει πως ο συνταξιούχος ή ο  μισθωτός χάνουν  κάθε χρόνο όσα έχασαν οι Έλληνες σε τέσσερα χρονιά χρεοκοπίας.  Κάθε χρόνο απώλεια εισοδήματος σημαίνει εκμηδενισμό της αξίας της σύνταξης και του μισθού σε 3-5 χρόνια.

Ο μισθωτός και ο συνταξιούχος συνέχισαν να εισπράττουν «τούβλα» από χαρτονομίσματα  από Πέσος με αριθμούς με πολλά μηδενικά, αλλά με αγοραστική αξία που μειώνεται διαρκώς.

Η Αργεντινή έχει υψηλή φορολογία και έλεγχο συναλλάγματος. Παρά την υψηλή φορολογία εν ονόματι της αναδιανομής εισοδήματος υπέρ των φτωχότερων, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης. Παρά την υψηλή φορολογία ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού ζει σε συνθήκες χλιδής.

Η υψηλή φορολογία φέρνει υψηλή φοροδιαφυγή από την οποία πλουτίζουν και οι κρατικοί και οι κομματικοί υπάλληλοι.  Σε καμιά περίπτωση δεν έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Ο έλεγχος του συναλλάγματος (που ονειρεύονται εδώ και οι ΛαφαζανοΣτρατούληδες) έχει σαν συνέπεια την άνθιση της μαύρης αγοράς δολαρίων.  Αποτέλεσμα είναι να ευνοείται μια μερίδα κρατικών υπαλλήλων και μαυραγοριτών σε βάρος των ανθρώπων της εργασίας και του υγιούς επιχειρείν.

Η Αργεντινή στις αρχές του περασμένου αιώνα ήταν μεταξύ των 5 πλουσιότερων χωρών του πλανήτη. Σήμερα δεν είναι. Είναι όμως μεταξύ των πλέον διεφθαρμένων, κρατικοδίαιτων και αριστερών προκαταλήψεων σε ό,τι έχει σχέση με την πρόοδο και την ευημερία.

Η Αργεντινή μόνο παράδειγμα προς μίμηση δεν είναι. Είναι παράδειγμα προς αποφυγήν...
 

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

ΟΙ ΑΛΗΤΕΣ - ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ !...


 
Την αλητεία της Δεξιάς την έχουμε νοιώσει στο πετσί μας, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Δεν θα την γνωρίσουμε τώρα.
Τους αλήτες τύπου Παυλόπουλου, (μίσθαρνα όργανα του Καραμανλισμού) τους έχουμε σιχαθεί και τους έχουμε χεσμένους πατόκορφα. Δεν θ΄ ασχοληθούμε ιδιαίτερα, με αφορμή τα τσαλιμάκια που κάνουν, γύρω από το θέμα του ελλείμματος και της, τάχα, αλλοίωσής του, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου, όπως υποστηρίζουν οι σιχαμένοι αλήτες, να έρθει το Μνημόνιο.
Θ΄ ασχοληθούμε όμως και θα επισημάνουμε τις ευθύνες του σημερινού ΠΑΣΟΚ και του Β. Βενιζέλου, για τον εναγκαλισμό του μ΄ όλους αυτούς τους λιγδιάρηδες, που όρμησαν στην 5ετία 2004-2009, στη χώρα και την κατέστρεψαν ! Και θα τονίσουμε, πως στα ζητήματα αυτά δεν χωράει, ούτε ανοχή, ούτε συμβιβασμός.
Η πολιτική που ασκήθηκε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ήταν πολιτική ξεκάθαρη, ήταν πολιτική πυρόσβεσης ε μια φλεγόμενη Ελλάδα, ήταν, τελικά, η πολιτική που έσωσε τη χώρα από τον αφανισμό ! Κι αυτή η πολιτική ήταν του ΠΑΣΟΚ και το όποιο ΠΑΣΟΚ οφείλει να την υπερασπίζεται αντιδρώντας, άμεσα και απερίφραστα, στα μυθεύματα των αλητών της Δεξιάς.
Κι όταν λέμε για αντίδραση δεν εννοούμε την ανταλλαγή ανακοινώσεων ανάμεσα στον Πάκη και το Ρήγα, αλλά το ζήτημα που πρέπει να βάλει, εδώ και τώρα, ο Βενιζέλος, στο Σαμαρά, ορθά και κοφτά : ως εδώ και μη παρέκει !...

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΤΡΑΚΤΕΡ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ...ΥΠΟΥΡΓΟΣ !...

Φωτοσύνθεση "Λογοπλοκιών" /29-1-2009...
Αυτή η ιστορία με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που έκρινε παράνομες τις ενισχύσεις, οι οποίες δόθηκαν στους αγρότες το 2008-2009 και ζητά τώρα την επιστροφή 387 εκατομμυρίων, θα ήταν χρήσιμο να εκδοθεί σε βιβλίο και να μοιραστεί στους 300 της Βουλής.

Ως πρόλογο 'Η εισαγωγικό να έχει το «πάθημα» γνωστού και ευπατρίδη κατά τα άλλα πολιτικού, ως κύριο θέμα τον λαϊκισμό και επίλογο, κάτι σαν ηθικό δίδαγμα, αυτή ακριβώς την απόφαση του Δικαστηρίου.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν οι αγρότες συνδικαλιστές οργάνωναν τα γνωστά μεγάλα συλλαλητήρια και έστηναν τα μπλόκα στις οδικές αρτηρίες ανά την Ελλάδα. Κορυφαίο στέλεχος της τότε αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, πρωτοστατούσε στις κινητοποιήσεις αυτές και οδηγούσε το τρακτέρ στην κορυφή της πομπής που κατευθυνόταν προς την Εθνική Οδό. Καμαρωτός, καβάλα στο τρακτέρ, απαθανατίστηκε από φωτορεπόρτερ και κάμεραμαν.

Το σύνθημα όλων ήταν όντως ευρηματικό και είχε υιοθετηθεί πλήρως από την τότε αντιπολίτευση. «Ολα τα κιλά, όλα τα λεφτά», φώναζαν όλοι και μαζί οι βουλευτές.

Φωτοσύνθεση της 12-3-2009
Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα. Η Νέα Δημοκρατία δεν άργησε να έρθει στην εξουσία και ο ευπατρίδης πολιτικός, ο «οδηγός» του πρώτου τρακτέρ στις πορείες διαμαρτυρίας κατά της προηγούμενης κυβέρνησης, ορίζεται ως ειδικός στο χαρτοφυλάκιο Γεωργίας.
 
Σε λίγα χρόνια, όμως, τα συλλαλητήρια των αγροτών υποβοηθούμενα από τη νέα αντιπολίτευση κατά της νέας κυβέρνησης φουντώνουν πάλι και ο νέος υπουργός μάταια προσπαθεί να καθησυχάσει τους αγρότες και να λύσει τα μπλόκα.

Η χώρα αποκόπτεται, η οικονομία στενάζει και η αγορά δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί. «Ολα τα κιλά, όλα τα λεφτά» λοιπόν και πάλι ο υπουργός. Μοιράζει περίπου 500 εκατ. ευρώ στους αγρότες ως έκτακτο βοήθημα που το βαφτίζει αποζημιώσεις για τις καταστροφές από δήθεν χαλαζοπτώσεις, πλημμύρες, παγετούς, θεομηνίες και σαν Μεγαλέξανδρος λύνει τον γόρδιο δεσμό.

Αλλά φευ. Μετά από έξι χρόνια η χώρα καταδικάζεται για παράνομες επιδοτήσεις !

Το σκεπτικό του Ευρωδικαστηρίου είναι κόλαφος. Ένα μάθημα-ράπισμα για τον λαϊκισμό. Η Νέα Δημοκρατία ως κυβέρνηση τώρα πληρώνει όσα έπραξε ως αντιπολίτευση. Όπως, βέβαια, πλήρωσε και το ΠΑΣΟΚ που ως αντιπολίτευση, αλλά και ως κυβέρνηση, μοίραζε διορισμούς στο Δημόσιο και επιδοτήσεις στους αγρότες και μικρομεσαίους. Είναι η μοίρα των λαϊκιστών ανά τον κόσμο να αποκαλύπτονται και να εκτίθενται.

Δυστυχώς, όμως, στο τέλος, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, ο λογαριασμός έρχεται στον φορολογούμενο. ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ των λαϊκιστών αναλαμβάνει μια άλλη αντιπολίτευση μέχρις ότου και αυτή γίνει... κυβέρνηση. >>>Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο...
 

Ο, ΠΑΝΤΑ ΜΙΚΡΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ, Ο ΣΗΜΙΤΑΚΟΣ !...


Επιμένοντας στην τακτική της άκρατης ευλογίας του εαυτούλη του και στο ζενίθ της εμμονικής και πικρόχολης κριτικής του, ο Κ. Σημίτης με άρθρο του στην «Καθημερινή», αφ΄ ενός παρουσιάζει τον εαυτό του πλήρως ανεύθυνο για τις εξελίξεις στη χώρα και εκθειάζει, στο έπακρο, την πολιτική του, και, αφ΄ ετέρου, εξισώνει τον Καραμανλή με τον Παπανδρέου, σ΄ ό,τι αφορά τις ευθύνες για την έλευση των Μνημονίων !
 
Ναι, καλά διαβάσατε, κατά τον πρώην πρωθυπουργό, η κρίση ήλθε λόγω των πολιτικών που ασκήθηκαν μετά το 2004, (μετά, δηλαδή, τη δική του πρωθυπουργία…), και ευθύνες γι αυτό δεν έχει, μόνο, η Ν.Δ. κι ο Καραμανλής, αλλά και το ...ΠΑΣΟΚ κι ο Γ. Παπανδρέου !
 
Έτσι, λοιπόν, κατά τον Σημιτάκο, στην έλευση της κρίσης «…καθοριστικά συνέβαλε και η αμεριμνησία του ΠΑΣΟΚ από το 2007 και μετά. Αγνόησε σκόπιμα την οικονομική πραγματικότητα. Οταν ανέλαβε την κυβέρνηση το 2009 απροετοίμαστο, αναποφάσιστο και αλαζονικό, επέτεινε τον εκτροχιασμό…».
 
Επίσης, στην αναφορά του στο λαϊκισμό των κομμάτων, αφού αναφέρει πως η Ν.Δ. «…διόρισε χιλιάδες υπαλλήλους, κατήργησε φόρους, έδωσε παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις και πολλά άλλα και αποτέλεσμα ήταν η κρίση…», προσθέτει και το καταπληκτικό «…ο Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωσε πριν από τις εκλογές του 2009 ότι λεφτά υπάρχουν. Καθυστέρησε να πάρει μέτρα και αποτέλεσμα ήταν η επέμβαση της Ευρωζώνης…».
 
Ο άνθρωπος δεν παίζεται, παραμένει ίδιος κι απαράλλακτος, ο λίγος, ο εμπαθής, ο μνησίκακος, ο πάντα μικρός, σε όλα, του, ο Σημιτάκος !...

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΣ !...

 
Ο θρήνος, αυτός ο καταραμένος, ζει και βασιλεύει στη Γάζα χρόνια τώρα. Κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να τον εξαφανίσει. Οι Ισραηλινοί τον τροφοδοτούν, τον γιγαντώνουν. Και οι Παλαιστίνιοι κι εκείνοι τον συντηρούν, κακά τα ψέμματα. Όχι όλοι. Γιατί οι πολλοί, είναι απλά θύματα.

Ο θρήνος δεν έφυγε ποτέ από την Παλαιστίνη. Ακόμη κι όταν εκείνη έπαψε να υπάρχει και μετονομάστηκε σε "Παλαιστινιακά Εδάφη", αυτός ήταν εκεί. Ακοίμητος φρουρός. Τις τελευταίες μέρες, έχει πάλι "μεγαλώσει". Ιδίως από χθες το απόγευμα όταν οι Ισραηλινοί στόχευσαν με οβίδες μια παραλία και σκότωσαν εν ψυχρώ τέσσερα ανήλικα αγόρια.
 
Οι εικόνες των συγγενών τους, των μανάδων, των πατεράδων, των αδερφών τους να πενθούν το χαμό τους συγκινούν, συγκλονίζουν, συγκινούν, θυμώνουν. Ανάλογα πως θα το δει ο καθένας.
 
Η πικρή αλήθεια όμως είναι πως ο θρήνος τους, δεν μας αγγίζει ουσιαστικά. Γιατί ζούμε στην ασφάλεια. Χωρίς σειρήνες, χωρίς οβίδες. Θα μας απασχολήσουν σήμερα, αύριο, μεθαύριο θα γυρίσουμε πλευρό. Εκείνοι θα συνεχίσουν να ζουν μαζί του. Έχει γίνει "φίλος" τους πια.
 
Ο θρήνος, φυσικά, δεν είναι μόνο Παλαιστίνιος. Έχει "αδέρφια" σε όλη τη Γη. Υπάρχει και στο Ισραήλ. Και στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και στο Ιράν και στην Ινδία και στη Μαλαισία και παντού. Παντού. Αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο. Υπάρχει όμως. Και θα υπάρχει όσο η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει πάνω από συμφέροντα και εξουσία.
 

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΚΥΡΙΕ ΣΑΜΑΡΑ !...

 
 
«Χθες, για ακόμη μία φορά, η Κυβερνητική Εκπρόσωπος, Σοφία Βούλτεψη, αναφέρθηκε στα στατιστικά στοιχεία του 2009, με το βλέμμα στραμμένο στο ανέξοδο αντιπολιτευτικό παρελθόν της και παριστάνοντας ότι, δεν γνωρίζει τι έχει συμβεί στη χώρα στο διάστημα που μεσολάβησε.
Όμως, τα ερωτήματα που ακολουθούν αναδεικνύονται αβίαστα, και απαιτούν άμεσα απαντήσεις και μάλιστα, χωρίς υπεκφυγές.

Πρώτον. Η κυβέρνηση και προσωπικά ο Πρωθυπουργός, συμφωνούν με τις δηλώσεις της κας Σοφίας Βούλτεψη;
Δεύτερον. Αν τις υιοθετούν, γιατί σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ο νυν Πρωθυπουργός και ο τότε Πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, ψήφισαν τον Προϋπολογισμό του 2013, ο οποίος σύμφωνα με τη ίδια την εισηγητική του έκθεση στηρίζεται στα στοιχεία που όλοι αποδέχονται ως τα μόνα αληθή και επικύρωσε έναν ολόκληρο χρόνο αργότερα, στα τέλη του 2010, η Eurostat – για πρώτη φορά χωρίς αστερίσκους;

Τρίτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν ζήτησαν χθες, όχι σήμερα, ούτε αύριο, αναθεώρηση των στοιχείων της οικονομίας;
Πως είναι δυνατόν τρεις Πρωθυπουργοί στη σειρά – Γ. Παπανδρέου, Λ. Παπαδήμος, Α. Σαμαράς -, αλλεπάλληλα υπουργικά συμβούλια και το σύνολο των υπουργών αυτών των κυβερνήσεων, επτά υπουργοί και αναπληρωτές υπουργοί οικονομικών από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι σήμερα, να συμφώνησαν να πάρουν δύσκολα μέτρα για να μειώσουν το έλλειμμα βάση των στοιχείων που κατέγραψε η ανεξάρτητη Στατιστική Αρχή και η Eurostat. Δηλαδή, πως αποδέχτηκαν την ορθότητα των στοιχείων από τους δύο αυτούς φορείς, ενώ θα μπορούσαν με μια απλή αναθεώρηση αυτών των στοιχείων να μετριάσουν – τουλάχιστον – τα επώδυνα για τον Ελληνικό λαό μέτρα;

Τέταρτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν απαίτησαν από τους εταίρους μας, χθες, όχι σήμερα, ούτε αύριο, επαναδιαπραγμάτευση των όρων του προγράμματος προσαρμογής; Θα ήταν κάτι που θα χαροποιούσε ιδιαίτερα τους εταίρους μας διότι πολύ απλά θα σήμαινε ότι, η Ελλάδα, ο προϋπολογισμός και οι τράπεζές, θα χρειαζόταν πολύ λιγότερα χρήματα για τις δανειακές ανάγκες – χρήματα από τους εταίρους μας, δηλαδή τους Ευρωπαίους φορολογούμενους.
Πέμπτον. Αν τις υιοθετούν, γιατί δεν προχωρούν στη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής; Και μάλιστα, αν δεν τους αρκεί το Πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής που συστάθηκε το 2012 για τα στατιστικά στοιχεία του 2009, γιατί δεν προχωρούν στην σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το πως φτάσαμε στο μνημόνιο;
 
Παρεμπιπτόντως, στον δήθεν αφελή ισχυρισμό της κας Βούλτεψη, ότι ακολουθούν αυτά τα στοιχεία γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, θέτουμε το εξής ερώτημα:
Δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς διότι όλοι όσοι κυβέρνησαν μετά την οικονομική κρίση αποδέχτηκαν να συμφωνήσουν με «ψεύτικα στοιχεία» ή δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, διότι απλά, τα στοιχεία ήταν και τα αληθή; Δηλαδή, ουδείς μπορούσε με σοβαρότητα να τα αμφισβητήσει;
Έτσι κι αλλιώς, σύμφωνα με τα όσα υποστήριζαν, τα Ζάππεια και τα 18 δις Ευρώ ισοδύναμα μέτρα, ακολουθούσαν την πορεία των εξελίξεων ώστε να είναι αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν, πολύ περισσότερο σήμερα, που επίσης σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται, τα πράγματα είναι κατά πολύ καλύτερα απ´ ότι τα παρέλαβαν!
Επομένως, θα έχουμε ως χώρα και επιπλέον οφέλη!

Ως εδώ, λοιπόν.
Ο Πρωθυπουργός, οφείλει να δώσει σήμερα εξηγήσεις στους Έλληνες.
Ή συμφωνεί με την κα Βούλτεψη, όποτε οφείλει να πράξει τα προεκτεθέντα και μάλιστα, σήμερα ή δεν συμφωνεί και πράττει σήμερα κιόλας τα δέοντα, ξεκαθαρίζοντας τη στάση του.
Κανείς δεν προχωρά πατώντας σε δύο βάρκες.
Γιατί και τα ψεύδη, και η συκοφαντία, δεν έχουν απλά τα όριά τους. Στην περίπτωση αυτή, και επειδή αφορούν σε θεμελιακά στοιχεία που αποτελούν την βάση κάθε απόφασης στην Κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο, η συνεχής αμφισβήτησή τους βλάπτει βαθύτατα την αξιοπιστία των θεσμών μας.

Και προσθέτως, υπονομεύει κάθε δυνατότητα δημιουργίας ευρύτερων συναινέσεων για την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών της κρίσης στην χώρα μας, καθώς μπορεί ο καθείς να ερμηνεύει κατά το δοκούν τα αίτιά της αλλά και τις δυνατότητες της χώρας μας.
Τα ψεύδη και οι συκοφαντίες – και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη της Κυβέρνησης – υπονομεύουν συστηματικά την εικόνα αξιοπιστίας της Ελλάδας, για την οποία τα τελευταία χρόνια έχει παλέψει η χώρα μας – οι Έλληνες με τις θυσίες που κάνουν και αλλεπάλληλες κυβερνήσεις.

Ακόμη,
Έκτον. Στα παραπάνω, ευκόλως θα μπορούσε να προσθέσει κανείς την διερεύνηση των σημαντικών πολιτικών ευθυνών της Κυβέρνησης που εξελέγη το 2004 και έκανε την λεγόμενη «απογραφή». Μια απογραφή που συνειδητά διόγκωσε τα ελλείμματα των προηγούμενων ετών με την «ευφυή» μέθοδο της αλλαγής του τρόπου προσμέτρησης των αμυντικών δαπανών και δη των παραγγελιών οπλικών συστημάτων.
Η αλλαγή της μεθόδου προσμέτρησης συνίσταται στην καταγραφή του κόστους των παραγγελιών στο κρατικό προϋπολογισμό όχι κατά την ημερομηνία παραλαβής – που σήμερα πια είναι και ο κανόνας – αλλά κατά την ημερομηνία της παραγγελίας.
Αυτήν την αλχημεία επέλεξε η τότε Κυβέρνηση για να συκοφαντήσει τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Και αυτό το γεγονός δεν επιδέχεται αμφισβήτησης.

Παρότι η τότε Κυβέρνηση αξιοποίησε ένα νομότυπο λογιστικό τερτίπι, η βλάβη για τη χώρα και τους Έλληνες, ήταν τεράστια.
Διότι με την εκ των υστέρων αλλαγή των στοιχείων των προϋπολογισμών, από το 1999 μέχρι το 2004, αμφισβητήθηκε η ένταξή μας στη ζώνη του ΕΥΡΩ. Δηλαδή, διογκώθηκαν τεχνητά οι αμυντικές μας δαπάνες, άρα και ο συνολικός προϋπολογισμός της χώρας μας για έτη της ένταξής μας στην Ευρωζώνη. Επομένως, φάνηκε ξαφνικά η οικονομία μας να μην πληροί τις προϋποθέσεις ένταξής μας στο ΕΥΡΩ.
Αυτή και μόνο η πράξη και έπληξε την αξιοπιστία μας και έθεσε την Ελλάδα υπό την κηδεμονία της παρακολούθησης από την ΕΕ κατά τα έτη 2004-2008.
Έτσι, η απόκρυψη και αλλοίωση των πραγματικών στοιχείων του προϋπολογισμού από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2009, επέφερε το τελειωτικό χτύπημα στην αξιοπιστία της χώρας μας.

Αξιοπιστία που αποτελεί και τον θεμέλιο λίθο οποιασδήποτε χώρας – όπως συμβαίνει και με την κάθε επιχείρηση, τον κάθε ιδιώτη στην αγορά. Η προηγούμενη κυβέρνηση με τις πράξεις της είχε καταφέρει να δημιουργήσει την εικόνα μιας Ελλάδας αναξιόχρεης.

Τα γεγονότα αυτά και οι συνακόλουθες εξελίξεις, μαζί με τον παράγοντα του φόβου στις αγορές μετά την οικονομική κρίση του 2008, καθόρισαν σημαντικά την αδυναμία της χώρας να έχει πρόσβαση στις χρηματαγορές για την εξυπηρέτηση των δανειακών της αναγκών, με τελική κατάληξη να βρεθούμε στο χείλος μιας εθνικής καταστροφής.
Το πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας από τις ενέργειες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το 2004 μέχρι και το 2009, συνέβαλε καθοριστικά στην δραματική απομείωση της διαπραγματευτικής ικανότητας της χώρας μας στις δύσκολες διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν.
Το πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας, είχε ως επακόλουθο να ανοίξει διάπλατα και η συζήτηση – στην ΕΕ και διεθνώς – περί του Grexit, δηλαδή, της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Και μόνο αυτή η συζήτηση, αποσταθεροποίησε την οικονομία, τις επενδύσεις, το τραπεζικό σύστημα και την δυνατότητα ανάκαμψης και προσαρμογής μας.

Έβδομον. Εντονότατο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, δεν έχουν τύχει διερευνήσεως οι μοναδικές επίσημες καταγγελίες που προέρχονται από αρμόδιες αρχές – Έκθεση Ευρωπαϊκής Επιτροπής/Eurostat και Έκθεση Ευρωκοινοβουλίου για τα προγράμματα προσαρμογής και τα πεπραγμένα της Τρόικα – που αφορούν τις εγκληματικές ευθύνες των κυβερνήσεων Καραμανλή, σχετικά με τα στοιχεία της οικονομίας και αναδεικνύουν με σαφήνεια τους πραγματικούς υπευθύνους της όλης υπόθεσης. Και μάλιστα, με τρόπο που δεν επιδέχεται οποιασδήποτε αμφιβολίας ή επιφύλαξης, καθώς χαρακτηρίζουν «εσκεμμένα εσφαλμένες» τις αναφορές των κυβερνήσεων Καραμανλή για τα στοιχεία της οικονομίας και κάνουν λόγο για «λαθροχειρία».

Στοιχεία ευθυνών επομένως, παρέχονται από πραγματικά ουδέτερους κριτές.
Για να αποδειχθεί επιτέλους, ποιος έχει το βάρος της ευθύνης. Ποιος δημιούργησε και ποιος απέκρυψε ελλείμματα και οδήγησε αναπόδραστα τη χώρα στο πρόγραμμα των μνημονίων.
Για να σιωπήσουν όσοι με το θράσος των ανάξιων επιχειρούν αποπροσανατολισμό και παραπλάνηση.

Προς τούτο επισημαίνονται και πάλι ενδεικτικά, καθώς σε προηγούμενη ανακοίνωση υπάρχουν περισσότερα στοιχεία, τα ακόλουθα:
Πρώτον. Στις 8 Ιανουαρίου του 2010, παραδίδεται η Έκθεση της Eurostat, που είχε ζητηθεί από το ECOFIN, το Νοέμβριο του 2009, η οποία απαντά στο ερώτημα: πώς προέκυψε η διαφορά στο έλλειμμα της Ελλάδας μεταξύ των ανακοινώσεων της 2ας και της 21ης Οκτωβρίου του 2009, διαφορά που παρουσιάζει θηριώδη απόκλιση, καθώς η πρώτη ανακοίνωση μιλά για 6% και η δεύτερη για 12,5%!

Στο 30 σελίδων κείμενο, αναφέρεται 8 (οκτώ) φορές η φράση:
“deliberate misreporting” – εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές
Από ποιον; Από τις αρμόδιες αρχές επί της κυβέρνησης Καραμανλή.
Σε άλλο σημείο, στη σελ. 15, όπου υπάρχει αναφορά στο σχέδιο δράσης που καταρτίστηκε από την Eurostat με την ελληνική κυβέρνηση το 2006, για τη βελτίωση της ποιότητας των ελληνικών στατιστικών στοιχείων, αναφέρεται με απόλυτο τρόπο:
«Παρόλα αυτά, ακόμα και η πλήρης τήρηση από τις ελληνικές αρχές του σχεδίου δράσης, δεν θα είχε αποτρέψει τις εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές στοιχείων από τις ελληνικές αρχές το 2009″.

Γιατί; Γιατί όπως λέει παρακάτω «Τα κράτη – εταίροι στο Ευρωπαϊκό Στατιστικό Σύστημα θεωρείται ότι συνεργάζονται με καλή πίστη. Οι εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές ή η απάτη δεν προβλέπονται στον κανονισμό».
Στη συνέχεια, στις σελίδες 22-27, η Έκθεση αναφέρεται 5 φορές σε «εσκεμμένα εσφαλμένες αναφορές», του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους – 3 φορές και της Εθνικής Στατιστικής Αρχής – 2 φορές, πάλι επί των ημερών της κυβέρνησης Καραμανλή, το 2009.

Δεύτερον. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Έκθεση του για το ρόλο της Τρόικας και τα προγράμματα στήριξης, έκθεση που υπερψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τα μέλη του στις 13 Μαρτίου 2014, υπογραμμίζει:
«Το Ευρωκοινοβούλιο … είναι της γνώμης ότι η προβληματική κατάσταση της Ελλάδας οφειλόταν και στη στατιστική λαθροχειρία κατά τα έτη που προηγήθηκαν της κατάρτισης του προγράμματος».
ΥΓ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι να απορεί κανείς, πως είναι δυνατόν οι αρμόδιες αρχές της ΕΕ να έχουν αποσύρει από τα τέλη του 2010 τους αστερίσκους από τα στατιστικά στοιχεία, μετά από τόσες θυσίες και τόσες προσπάθειες και η Κυβέρνηση, διά της Κυβερνητικής Εκπροσώπου, να επιδιώκει να τους ξαναβάλει».
 
Γ.Α. Παπανδρέου.

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ !...


Προτάσεις για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους διατύπωσε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης μιλώντας το Σάββατο σε εκδήλωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και του ΚΕΠΕ.

Στην ομιλία του με θέμα «Η λύση για το Δημόσιο Χρέος και η προοπτική της Ανάπτυξης» ο πρώην υπουργός Οικονομικών τόνισε πως λαμβάνοντας υπόψη την περιορισμένη δυνατότητα που υπάρχει στα Κοινοβούλια των άλλων χωρών να λάβουν αποφάσεις για την ελάφρυνση του χρέους, η Ελλάδα μπορεί να διεκδικήσει την περαιτέρω επιμήκυνση του χρέους -με γνώμονα όχι τη μείωση του σε όρους παρούσας αξίας, αλλά το μηδενισμό του ρίσκου αναχρηματοδότησης του-, αλλά και να κλειδώσει τα επιτόκια στα παρόντα χαμηλά επίπεδα.

Όπως είπε συνολικά τα δάνεια από την Ευρωζώνη ανέρχονται στα 188 δισ. ευρώ. Τα διμερή δάνεια η Ελλάδα θα αρχίσει να τα αποπληρώνει από το 2020 και η τελευταία προγραμματισμένη δόση είναι το 2041. Ωστόσο, ο μέσος χρόνος αποπληρωμής τους είναι 17 χρόνια ενώ οι προγραμματισμένες δόσεις αποπληρωμής είναι άνισα κατανεμημένες. Τα δάνεια από τον EFSF έχουν μέση διάρκεια τα 30 έτη και η δομή του προγράμματος αποπληρωμών είναι πιο συγκεκριμένη.

«Η Ελλάδα μπορεί να επιδιώξει την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των διμερών δανείων και εκείνων από τον EFSF στα 70 χρόνια. Αυτό θα οδηγήσει σε αισθητή μείωση των ετήσιων αναγκών αποπληρωμής των δανείων» τόνισε ο κ. Σαχινίδης.

Σε ό,τι αφορά τα επιτόκια δανεισμού, υποστήριξε πως περιθώρια μείωσης υπάρχουν μόνο σε εκείνα των διμερών δανείων, καθώς ο EFSF δανείζει την Ελλάδα σχεδόν με το επιτόκιο που δανείζεται ο ίδιος ο μηχανισμός.

«Σήμερα, η Ελλάδα, καταβάλλει κυμαινόμενο επιτόκιο για τα διμερή δάνεια ίσο με το Euribor 3μήνου συν 0,50%.Όμως, μετά την πάροδο 3-5 ετών, εκτιμάται ότι τα επιτόκια αυτά θα αυξηθούν και έτσι θα αυξηθούν και οι δαπάνες για τόκους. Γι’ αυτό πρέπει να ζητήσουμε τη μετατροπή του χαμηλού κυμαινόμενου επιτοκίου σε σταθερό, για τα επόμενα 15 χρόνια» είπε.

Ο Φ. Σαχινίδης ανέφερε ακόμα πως πέρα από τη προαναφερθείσα στόχευση για την ελάφρυνση του χρέους, η ελληνική διαπραγματευτική ομάδα πρέπει να επεξεργαστεί περαιτέρω και να αξιολογήσει τα πλεονεκτήματα της πρότασης Paris – Wyplosz που οδηγεί σε απομείωση του χρέους των χωρών κατά μέσο όρο κατά 50% μέσω της τιτλοποίησης των εσόδων από το εκδοτικό προνόμιο της ΕΚΤ και να συνεργαστεί με άλλες χώρες για την προώθηση της και την αποδοχή της.

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ !...


Τυχερούλη, να τις χαίρεσαι !...

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ !...


Κλείσατε το 2009 την βουλή, για να μας κληρονομήσετε την καταστροφή που προξενήσατε, στην οικονομία ,και να απαλλάξετε από τις ποινικές ευθύνες κάποιους από τους υπουργούς σας.

Κύριοι της Δεξιάς πρέπει να σας υπενθυμίσουμε...
 
Τις εκλογές το 2009 δεν τις προκαλέσαμε εμείς ...τις προκηρύξατε εσείς :

1) Γιατί γνωρίζατε την τραγική εικόνα της οικονομίας που προξενήσατε εσείς όπως αποκαλύφθηκε στην συνέχεια...

Παραλάβατε το 2004 έλλειμμα 4% δηλαδή περίπου 10 δις ευρώ με το 2003 να καταγράφεται και πρωτογενές πλεόνασμα, και παραδώσατε,το 2009 16% δηλαδή 36,5 δις. ευρώ.

Παραλάβατε, το 2004, 170 δις ευρω χρέος, και παραδώσατε το 2009 ,340 δις. ευρω.

2) Γιατί έπρεπε να παραγράψετε με το κλείσιμο της βουλής και την πορεία στις κάλπες ,

Τις ποινικές ευθύνες κάποιων από τους υπουργούς σας για σκάνδαλα και παράνομες πράξεις που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία ...ομόλογα , Βατοπέδι,κ.λ.π.

Αυτά πληρώσαμε κύριοι της Δεξιάς και όχι τις υποχρεώσεις του δημοσίου παρελθόντων ετών.

Την Βουλή την κλείσατε εσείς ως έχοντες την πολιτική και συνταγματική ευθύνη στα δυο χρόνια της θητείας της ,ενώ η συνταγματική προθεσμία έληγε μετά από δυο ολόκληρα χρόνια .

Η θητεία της βουλής όπως ορίζει το Σύνταγμα ανεξαρτήτως συνθηκών διαρκεί τέσσερα χρόνια ,και όχι δυο.

Τραπήκατε σε φυγή για να αφήσετε την απασφαλισμένη χειροβομβίδα της καταστροφής στην οικονομία που επιφέρατε στα 6 χρόνια περίπου διακυβέρνησης σας στα χέρια του ΠΑΣΟΚ .

Η ιστορία κύριοι της Δεξιάς δεν άρχισε να γράφεται το 2009..

Έχει αφετηρία κυρίως το 2004 που αριθμοί και τα στοιχεία είναι συντριπτικά και αμείλικτα !...

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ !...


Έγιναν οι πρόσφατες εκλογές, μετρήθηκαν, παντοιοτρόπως, τα αποτελέσματα από κάθε πλευρά, κυρίως, από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση.

Μεσολάβησε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο έγιναν οι εκτιμήσεις όλων των δεδομένων κι όλων των προοπτικών κι έτσι οδηγηθήκαμε στη χάραξη, εκατέρωθεν, νέων πολιτικών τακτικών και κινήσεων.
 
Τι έχουμε ;
 
Στην κυβέρνηση έγινε ο, συνήθης, ανασχηματισμός, με στόχο την βελτίωση της εικόνας και του κλίματος, πλην, όμως, αμέσως άρχισαν τα προβλήματα και τα φαινόμενα διαφωνιών και αντιπαραθέσεων, μεταξύ πρωτοκλασάτων κυβερνητικών στελεχών.
 
Δεν χρειάζονται ειδικές αναφορές, ούτε επανάληψη γεγονότων και επεισοδίων, που καταγράφονται, καθημερνά, στις ειδήσεις και τα ρεπορτάζ. Το κύριο συμπέρασμα, που βγαίνει, είναι πως τον ανασχηματισμό ακολούθησε, μάλλον, χειροτέρευση κι όχι καλυτέρευση της δημόσιας λειτουργίας και εικόνας της κυβέρνησης.
 
Πρόκειται για δώρο στην αξιωματική αντιπολίτευση, στην πορεία της προς την επιβολή πρόωρων εκλογών και ανατροπή των συσχετισμών.
 
΄Έτσι θα μπορούσε να είναι, αλλά, να, που δεν είναι !
 
Την ίδια ώρα, που οι τσακωμοί και οι διχόνοιες κατατρώγουν το κυβερνητικό στρατόπεδο, το αντίστοιχο του ΣΥΡΙΖΑ, αντί να δείξει ηρεμία και σύμπνοια και να εκμεταλλευτεί τις κυβερνητικές αστοχίες, αποδίδεται σ΄ ένα ιδιόμορφο ανταγωνισμό των κυβερνητικών στις διαμάχες και τις αντιπαραθέσεις.
 
Κι εδώ δεν χρειάζονται λεπτομερείς αναφορές, μιας κι είναι γνωστά τα γεγονότα, με τα αλλεπάλληλα κείμενα κριτικής και γκρίνιας, καθώς και οι επικριτικές δηλώσεις, διάφορων, στελεχών.
 
΄Όπως και νάχει, το έργο τόχουμε ξαναδεί, στο πρόσφατο παρελθόν, σε αλλεπάλληλα επεισόδια και γεγονότα, όπου από τη μια η κυβέρνηση να δίνει ρεσιτάλ αδυναμίας και ανικανότητας και από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ, που, τάχα, καιροφυλακτεί, να κάνει κάθε τι το άκαιρο και το αδέξιο, που τον απομακρύνει από τον κεντρικό του στόχο !
 
Προφανώς, πρόκειται για τη λειτουργία πολιτικών προσώπων, περιορισμένων δυνατοτήτων, αλλά, μάλλον, η εξήγηση αυτή είναι η πιο εύκολη και η πιο επιφανειακή. Στην ουσία βρίσκεται σε εξέλιξη ένα πολιτικό παιχνίδι, μεταξύ δύο πολιτικών σχηματισμών, προβληματικών και λίγων, σε μια συγκυρία ιδιαίτερων απαιτήσεων, όπως η τωρινή.
 
Με ελαττωματικές ιδεολογικοπολιτικές αρχές και θέσεις και με αμφιλεγόμενες εσωτερικές σχέσεις των διάφορων ομάδων και στελεχών τους, παρουσιάζονται, το ίδιο, ανεπαρκείς και ανίκανοι, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών και των αναγκών της χώρας !...

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ? ΕΙΣΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ !...


Αγαπητοί φίλαθλοι. Μήπως είμαστε νεοφιλελεύθεροι; Ακροδεξιοί; Λέτε τελικά να είμαστε χρυσαυγίτες; Αναρωτιέστε φυσικά τι έπαθα και κάνω τέτοιες σουρεαλιστικές ερωτήσεις. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή…

Είναι γνωστό τοις πάσι πως αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Βραζιλία το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Επίσης, όλοι ξέρουμε πως εδώ και μήνες, η αχανής νοτιοαμερικάνικη χώρα ταλανίζεται από διαδηλώσεις και επεισόδια καθώς ένα μεγάλο κομμάτι του –πάμφτωχου- βραζιλιάνικου λαού δεν αποδέχεται το γεγονός πως εκατομμύρια ρεάλ ξοδεύονται στο Μουντιάλ αντί για την Παιδεία, την Ασφάλεια, την Φτώχεια κ.ο.κ. Δεν έχουμε φυσικά να κάνουμε με ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν αντιδράσεις σε χώρες που φιλοξενούν σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις. Από την πιο light εκδοχή της μουρμούρας που ζήσαμε στο «Αθήνα 2004» έως τις αιματηρές οδομαχίες με τους δεκάδες νεκρούς στην Πόλη του Μεξικού, στην Ολυμπιάδα του 1968. Κρίνοντας δε από το πάθος που έχουν οι Βραζιλιάνοι για την μπάλα θεωρώ πιο πιθανό το Μουντιάλ να αποτελεί απλώς μια αφορμή για να κάνουν την Υφήλιο να αφουγκραστεί τα σοβαρότατα προβλήματά τους μια και η χώρα τους βρίσκεται αυτές τις μέρες στο κέντρο της Γης.

Όπως είναι γνωστό, δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί το παραμικρό στις τέσσερις γωνιές της Υφηλίου χωρίς να ξεσηκωθούν οι εδώ Επαναστάται! Πράγματι, από την στιγμή που ο πρώτος Βραζιλιάνος διαδηλωτής πάτησε οργισμένος το πόδι του στα καλντερίμια του Ρίου ντε Ζανέιρου (ντόπια προφορά) το ελληνικό ίντερνετ (το αντίστοιχο της Βαστίλλης και της Πλατείας Ταχρίρ στην χώρα μας) πήρε φωτιά.
 

Ο νέος ταξικός εχθρός των Ελλήνων «αριστερών» ήταν πλέον το ποδόσφαιρο. Και να οι κατάρες, και να το ανάθεμα για τους ηλίθιους (sic) που χάνουν την ώρα τους βλέποντας 22 εκατομμυριούχους (sic) να κλωτσάνε μια μπάλα αντί- φυσικά- να είναι στους δρόμους. Είπαμε: Όλοι στους δρόμους! (της Ελλάδας εννοείται). Για τον Ερντογάν, την «αραβική άνοιξη», τα δικαιώματα των φοιτητών της Χιλής, όλοι οι Έλληνες πρέπει να κλείνουν την Σταδίου, την Πανεπιστημίου, την Ακαδημίας, τη Φυλής. Έτσι είναι και όποιος διαφωνεί είναι φασίστας. Φασίστας όπως είναι κάθε ποδοσφαιρόφιλος. Αξίζει δε να σημειωθεί πως η επαναστατική οργή ξεπέρασε τα διαδικτυακά όρια με αποτέλεσμα μια μεγαλειώδη διαδήλωση (είκοσι νοματαίοι ήντουσαν) μπροστά στην βραζιλιάνικη πρεσβεία, την μέρα του εναρκτήριου αγώνα της δημοφιλούς διοργάνωσης. Το πιο αστείο της υπόθεσης ήταν η σχετική ανακοίνωση της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ένα βαρύγδουπο κείμενο-καταγγελία σε βάρος του βραζιλιάνικου κράτους το οποίο (σε συνεργασία φυσικά με το επάρατο Κεφάλαιο) «ποτίζει το χορτάρι με το αίμα των φτωχών». Ωραία όλα αυτά αλλά ο αρχηγός τους ο Τσίπρας δεν ήταν που είχε πλέξει το εγκώμιο του ίδιου «βραζιλιάνικου κράτους» στην, προ διετίας επίσκεψή του στην χώρα του καφέ; Τότε δεν έλεγε πως η Ελλάδα πρέπει «Να βγει από την κρίση όπως η Βραζιλία»; Εκτός αν η Βραζιλία ήταν ένας επίγειος παράδεισος με κατοίκους που κολυμπούσαν στο χρήμα μέχρι που τους «φτωχοποίησε» το ρημάδι το ποδόσφαιρο οπότε πάω πάσο.

Ας μη γελιόμαστε. Όλοι αυτοί οι τύποι δεν έχουν κανένα θέμα με το Μουντιάλ. Απλώς, δεν θέλουν να διασκεδάζει ο κόσμος βρε παιδί μου. Ονειρεύονται μια χώρα όπου οι πάντες θα είναι μίζεροι και ξενέρωτοι σαν κι αυτούς. Για σκεφτείτε το: Πρόκειται για τα ίδια άτομα που βρίζουν πατόκορφα όσους πάνε διακοπές το καλοκαίρι, όσους ψήνουν αρνιά το Πάσχα, όσους βγαίνουν έξω τα σαββατόβραδα. Μνημειώδεις είναι οι κατάρες για καρκίνο (!) κάτω από βιντεάκι που έδειχνε νεαρές κοπέλες να χορεύουν στη Μύκονο. Τεσπά. Εμείς (οι νεοφιλελεύθεροι, ακροδεξιοί χρυσαυγίτες) θα απολαύσουμε τις γκολάρες της Ολλανδίας, τα μαγικά του Ζοέλ Κάμπελ και την ποδοσφαιρική ευφυΐα του Αντρέα Πίρλο (σ.σ. την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές δεν γνωρίζω τι έχει κάνει η αγαπημένη μου Εθνική Γερμανίας με την Πορτογαλία). Θα περνάμε καλά και θα γελάμε με τις ξινισμένες μάπες των επαναστατών της αμπαλίας.


 

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, ΤΙ ?...


Αν ξεφύγουμε λίγο από τη δύσκολη καθημερινότητα και κοιτάξουμε την Ιστορία των δύο τελευταίων αιώνων, θα διαπιστώσουμε ότι η Ελλάδα ήταν η χώρα που τα πήγε καλύτερα απ’ όλες τις επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν ήταν μόνο η πρώτη που ανεξαρτητοποιήθηκε, αλλά ήταν η χώρα που τριπλασίασε την έκτασή της σε έναν αιώνα, και –παρά τις σημερινές δυσκολίες– παραμένει η πιο ανεπτυγμένη στην γειτονιά μας. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στον δυτικό προσανατολισμό από την εποχή του νεοελληνικού Διαφωτισμού κι εντεύθεν.

Με χίλια ζόρια και χάρη στην Ιστορία της, η Ελλάδα της μεταπολίτευσης κατάφερε όχι μόνο να στεριώσει τη Δημοκρατία, αλλά να βρεθεί στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, κάτι που είναι το ζητούμενο όλων των γειτόνων μας. Ας σκεφτούμε μόνο πώς θα ήταν η κατάστασή μας αν η Ελλάδα ήταν στη θέση της Τουρκίας ή της ΠΓΔΜ, ζητώντας από αυτές να εγκρίνουν την αίτηση ένταξής της.

Η παραμονή, όμως, στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης δεν έχει μόνο πλεονεκτήματα, αλλά και υποχρεώσεις. Μπορεί να μπήκαμε ανέτοιμοι λόγω της Ιστορίας μας, πρέπει όμως να παραμείνουμε εκεί με το σπαθί μας. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τακτοποιήσουμε τα δημοσιονομικά μας· όχι γιατί αυτό προβλέπει το Μνημόνιο, αλλά γιατί αυτό υπογράψαμε στη συνθήκη ένταξής μας στην ΟΝΕ. Τα καλά νέα είναι ότι αργά ή γρήγορα τα δημοσιονομικά θα έρθουν σε κάποια ισορροπία. Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει κυβέρνηση, δεν μπορεί να ακολουθήσει πολιτική υψηλών ελλειμμάτων. Επιπλέον, όλο και περισσότεροι κατανοούν ότι σε περιόδους ανάπτυξης η χώρα πρέπει να παράγει πλεονάσματα ώστε να χρηματοδοτείται το –διαρκώς απειλούμενο από τη γήρανση του πληθυσμού– ασφαλιστικό.

Δεν φτάνει, όμως, μόνο αυτό, απαιτούνται και πολιτικές ομαλής αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, που σήμερα βασίζεται στην παραγωγή εσωτερικών υπηρεσιών (δημοσίων και ιδιωτικών), προς ένα μοντέλο εξωστρεφούς οικονομίας. Σήμερα, ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας που είχαν εδώ και καιρό απαξιωθεί, καταρρέουν διότι επιζούσαν χάρη στα κρατικά δανεικά τα οποία ενίσχυαν τη ζήτηση. Αυτή ήταν η ελληνική «φούσκα» που έσκασε μόλις στέρεψαν τα δανεικά. Η μετάβαση σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο εξωστρεφούς οικονομίας είναι αναγκαία, αλλά και δύσκολη. Σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού θα περάσει αναγκαστικά από την ανεργία και γι’ αυτό στην κρίσιμη περίοδο το κράτος πρέπει να έχει λεφτά για να στηρίξει αυτούς τους ανθρώπους και να τους δώσει τα εφόδια (π.χ. επανεκπαίδευση) να μπουν με νέους όρους στην παραγωγή.

Συνεπώς, η χώρα πρέπει να έχει θαλερό κοινωνικό κράτος που χρηματοδοτείται από προοδευτική φορολογία. Οι οικονομικά ισχυρότεροι, στους οποίους η χώρα δίνει την ευκαιρία να πλουτίσουν, οφείλουν να δίνουν περισσότερα αναλογικά στην κοινωνία. Ενώ σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις, πρέπει να έχουν χαμηλό συντελεστή φορολόγησης αδιανεμήτων κερδών –ως αντίτιμο για τις υπηρεσίες που απολαμβάνουν τα νομικά πρόσωπα από το κράτος (π.χ. υπηρεσίες δικαιοσύνης, ασφαλείας κ.λπ.)– ενώ από την άλλη πρέπει να καταργηθούν όλες οι φοροαπαλλαγές επαγγελματικών ομάδων και τα ειδικά φορολογικά προνόμια ή οι ειδικοί συντελεστές για τα εισοδήματα αναλόγως της πηγής.

Ολα τα εισοδήματα φυσικών προσώπων πρέπει να εντάσσονται σε μία ενιαία κλίμακα και να φορολογούνται εξίσου, όπως προβλέπει το άρθρο 4 του Συντάγματος «οι Ελληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».

Το ισχυρό κοινωνικό κράτος δεν είναι μόνο μια ηθική υποχρέωση της κοινωνίας προς τους αδυνάμους, είναι και μια επένδυση για το μέλλον. Η οικονομική προοπτική του τόπου απαιτεί υγιή, μορφωμένα και ασφαλή τα οικονομικά υποκείμενα. Οι δομές άμεσης κοινωνικής προστασίας πρέπει να περάσουν στις μονάδες Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκεί που ξέρουν καλύτερα τα προβλήματα και μπορούν να δώσουν τις πιο αποδοτικές λύσεις. Αυτό όμως ταυτοχρόνως σημαίνει ότι πρέπει να μεταφερθούν φορολογικές αρμοδιότητες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπως είναι ο φόρος ακινήτων, με τοπικούς μηχανισμούς ελέγχου εσόδων - δαπανών. Δήμος (και κατ’ επέκταση τοπική κοινωνία) που δεν κάνει χρηστή διαχείριση των οικονομικών του χρεοκοπεί, με όλες τις επιπτώσεις της χρεοκοπίας.

Αποκέντρωση

Το μεγάλο συγκεντρωτικό κράτος, που παράγει πρωτίστως γραφειοκρατία και γονατίζει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης, πρέπει να αποκεντρωθεί είτε προς την αγορά (ιδιωτικοποιήσεις) είτε προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση είτε σε ό,τι αφορά τα ΑΕΙ (αυτονομία) κ.λπ. Βεβαίως, το κράτος οφείλει να έχει ισχυρό ρυθμιστικό ρόλο για την τήρηση των κανόνων κοινωνικής συμβίωσης, ανταγωνισμού και για την προστασία μοναδικών αγαθών της χώρας, όπως είναι το περιβάλλον. Είναι, όμως, περιττή σπατάλη πόρων να δίδονται στο κράτος επιχειρηματικές δραστηριότητες στις οποίες μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός (τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, συγκοινωνίες κ.ά.). Μόνη εξαίρεση μπορεί να είναι η διατήρηση του κρατικού μονοπωλίου εκεί όπου υπάρχουν φυσικά μονοπώλια (π.χ. συχνότητες, δίκτυα ρεύματος, τηλεπικοινωνιών, σιδηροδρόμων κ.ά.).

Η Ιστορία απέδειξε ότι ο μόνος δρόμος προς την ανάπτυξη είναι η απελευθέρωση της οικονομικής δραστηριότητας από κάθε ρύθμιση που αποβλέπει είτε στην ενίσχυση κάποιων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων είτε στη διατήρηση παλαιών πρακτικών σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Κάθε πολίτης πρέπει να είναι ελεύθερος να επιχειρεί όπως και όπου θέλει, χωρίς άσκοπη γραφειοκρατία και εμπόδια εισόδου. Πρέπει να απολαμβάνει τους καρπούς της προσπάθειάς του, ή το κόστος του απερίσκεπτου ρίσκου του. Μόνοι περιορισμοί είναι οι κανόνες συμβίωσης, ανταγωνισμού, περιβάλλοντος, πολιτισμού. Το κράτος πρέπει να δίνει την ευκαιρία σε όλους να επιτύχουν και την ελευθερία να αποτύχουν. Μπορεί δε να ενισχύσει την επιχειρηματική δραστηριότητα μόνο με δύο τρόπους: διά της αφαίρεσης των εμποδίων στην άσκησή της και με δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές τις οποίες χρησιμοποιούν όλοι.

Τα προβλήματα που δημιουργεί η αχαλίνωτη δράση του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού (όπως και τα προβλήματα περιβάλλοντος, διεθνούς εγκληματικής δραστηρικότητας κ.ά.) δεν μπορούν να επιλυθούν με εθνικές δράσεις, αλλά μόνο σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε πρώτη φάση απαιτείται ενεργητική συνεργασία όλων των έλλογων δυνάμεων στην Ευρώπη για θέσπιση φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, έκδοση ευρωομολόγου για δημιουργία υποδομών σε ολόκληρη την ήπειρο και κοινές φορολογικές πολιτικές. Ολα αυτά απαιτούν επαναπροσδιορισμό της ισορροπίας μεταξύ εθνικής κυριαρχίας και συμμετοχής σε περισσότερο ομοσπονδιακή Ευρώπη σε προοδευτική κατεύθυνση.

Συνεχής προσαρμογή

Το «οίκαδε» ταιριάζει σε συντηρητικές δυνάμεις, οι οποίες, στην προσπάθεια να κρυφτούν από τις αλλαγές που επιφέρει η τεχνολογία και η παγκοσμιοποίηση, οδηγούν τη χώρα στη σταδιακή απίσχνανση και τελικώς στην καταστροφή της. Δυστυχώς, ο συντηρητισμός στη χώρα δεν αποτελεί πλέον προνόμιο μιας μόνο παράταξης. Διατρέχει οριζοντίως το πολιτικό σύστημα και γι’ αυτό απαιτείται μια ευρύτερη πολιτική συμμαχία των ανθρώπων που βλέπουν λίγο μακρύτερα από τη μύτη τους και τις ψεύτικες δάφνες του παρελθόντος.

Δεν είναι εύκολη η ανάταξη της χώρας. Εχει διαρκείς προκλήσεις και δουλειά. Πρέπει διαρκώς να σταθμίζουμε τις καταστάσεις και να επαναδιαμορφώνουμε πολιτικές σύμφωνα με όσα αλλάζουν στον κόσμο. Στην προσπάθεια αυτών των διαρκών αλλαγών υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του λάθους. Αλλά η συντήρηση και η συνακόλουθη απραξία δεν έχει κινδύνους λάθους, είναι λάθος αφεαυτή. Οδηγεί αργά και υπνωτιστικά στην καταστροφή, αφού ο κόσμος αλλάζει και τα άτομα, οι πολιτικές δυνάμεις, η χώρα ολόκληρη δεν προσαρμόζεται.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια της συντήρησης και της συνακόλουθης απραξίας. Ως μικρή χώρα με σχετικά μικρούς πλουτοπαραγωγικούς πόρους επέζησε και κατέκτησε μια αξιοζήλευτη θέση στην ευρύτερη γειτονιά μας, προσαρμοζόμενη διαρκώς στις προκλήσεις των καιρών. Αυτό το νήμα πρέπει να ξαναπιάσει για να βγει από την κρίση.

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΡΕ-ΔΩΣΕ, ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ !...


Δείγμα γραφής της "νέας πολιτικής" που πρόκειται να εφαρμόσει η ανασχηματισμένη κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου αποτελεί η εξέλιξη στην υπόθεση της "χαλυβουργίας". 

Με απόφαση, κατά πλειοψηφία, του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας, δόθηκε το ο.κ. να γίνουν, στην επιχείρηση, ομαδικές απολύσεις, με το επιχείρημα του απειλούμενου κλεισίματός της. 

Δύο είναι οι επισημάνσεις που πρέπει να γίνουν : πρώτον, το γεγονός, πως οι εκπρόσωποι του κράτους και της κυβέρνησης παρουσιάστηκαν διαφορετικοί και ψήφισαν διαφορετικές προτάσεις ! 

Οι του υπουργείου εργασίας τάχθηκαν υπέρ της ομαδικής απόλυσης 45 εργαζόμενων, ενώ ο εκπρόσωπος του υπουργείου οικονομικών, ψήφισε κατά ! 

Πρόκειται, κατά τα φαινόμενα, για την, επίτηδες, ...λασκαρισμένη, συμπεριφορά των κυβερνητικών, όπως π.χ. εκείνη του Λοβέρδου και του Μητσοτάκη, στο ζήτημα των καθηγητών, τακτική, που μάλλον, ως κεντρικό στόχο, έχει το θόλωμα των νερών και τον αποπροσανατολισμό του λαού...

 Η δεύτερη επισήμανση, αφορά το ξετύλιγμα του μοντέλου, που θ΄ ακολουθηθεί από την κυβέρνηση, στη σχέση της με την τρόϊκα : πρόκειται για το μοντέλο του "μία σου και μία μου" ! 

Στην περίπτωσή μας, η, ουσιαστική, υιοθέτηση τροϊκανής απαίτησης για τις "ομαδικές απολύσεις", έχει να κάνει με τα αιτήματα της κυβερνητικής πλευράς, όπως. π.χ. της μείωσης της εισφοράς αλληλεγγύης ! 

Όπως και να τη βαπτίσει κανείς, αυτή η "νέα πολιτική" των σαμαροβενιζέλων, δεν είναι τίποτα το διαφορετικό από την αποδοχή και την εφαρμογή του δόγματος των δανειστών, περί "ισοδύναμων μέτρων", που, απλά, επιχειρείται να πλασαριστεί με διαφορετικό περιτύλιγμα !...

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014